Johannes van Melle

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Johannes van Melle (Goes, 11 Februarie 1887 - Johannesburg, 8 November 1953), was 'n Nederlandse en Suid-Afrikaanse skrywer. Sy pennaam was John van Melle.

Van Melle kom in 1906 na Suid-Afrika na 'n kort verblyf in Nederlands-Indië en ontvang in 1913 permanente verblyfreg. Hy werk as 'n onderwyser in verskeie landelike skole en begin om in Nederlands en die toe nuut opkomende Afrikaans te publiseer.

Sy bekendste boek is Bart Nel, 'n klassieke werk van die Afrikaanse letterkunde. Dit vertel die verhaal van 'n boer wat se ontembare gees hom in staat stel om die verwoesting en verlies van sy plaas tydens die oorlog te oorleef, en wat deur sy vrou en familie verlaat word.

Oeuvre[wysig]

Van Melle se oeuvre:

  • Dawid Booysen (1933) roman
  • Het stadje op 't groene eiland (1934) kort verhale oor Zeeland
  • Gedichten (1935),
  • Bart Nel, de opstandeling (1936)
  • Die huwelik van Pop le Roux (1935) toneelstuk
  • Wraak (1937) toneelstuk
  • Paaie wat wegraak(1941)
  • En ek is nog hy (1942) Afrikaanse verwerking van 'Bart Nel'
  • Die simboliek van die openbaring van Johannes (1942)
  • Die profesieë van Daniël (1942)
  • Begeestering (1943) bundel novelle
  • Denker, kom kyk! (1944)
  • Die profesieë van Esegiël (1945)
  • Die profesieë van Jesaja (1945)
  • Die profesieë van Sagaria (1947)
  • Saad wat opkom (1947)
  • Die simboliese getalle van die Bybel (1947)

Eksterne skakels[wysig]