Lugdruk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Lugdruk is die krag wat deur die gewig van die atmosfeer op die aarde se oppervlak uitgeoefen word. Die atmosfeer kan nie in die ruimte wegdryf nie, omdat dit deur die aarde se swaartekrag "vasgehou" word. Die helfte van die atmosfeer se masse is in die onderste 5 km geleë, en 99% hiervan is 30 km van die grond af. Dit beteken dat hoe hoër 'n mens in die atmosfeer opbeweeg, hoe dunner word die lug. Lugdruk neem dus af wanneer die hoogte bo seevlak toeneem. Iemand wat in Durban (0 m bo seevlak) woon, ervaar dus meer druk as iemand wat in Johannesburg (1 000 m bo seevlak) woon, omdat die persoon in Durban 'n groter massa lug het wat van bokant hom of haar druk uitoefen.

Lugdruk word in hektopascal (hPa) gemeet. Die standaard seevlakdruk is 1 013,2 hPa. Die instrument waarmee druk gemeet word, is 'n barometer. Daar is verskillende soorte barometers wat deur mense by hul huise en deur die weerdiens gebruik word.

'n Isobaar is 'n lyn op 'n kaart wat al die plekke met dieselfde lugdruk met mekaar verbind.`