Nürburgring

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die Nürburgring in 2004

Die Nürburgring is 'n beroemde renbaan in Duitsland wat 70 km vanaf Keulen af geleë is. Die ou baan was in totaal 28,265 km lank maar is opgedeel in die sogenaamde Südschleife en Nordschleife. Die Südschleife het meestal motorfietsrenne gehou terwyl die gevaarlike Nordschleife baie motorrenne gehou het, insluitend Formule Een, Formule 2, Formule 3 en die 24-uuruithouren. Ná die Nordschleife te gevaarlik beskou is vir Formule 1 is 'n nuwe moderne baan van 4,5 km gebou in 1983 en geopen in 1984. Die ou baan is oorspronklik in 1927 gebou.

Formule Een[wysig | wysig bron]

In 1951 het die baan vir die eerste keer sy verskyning op die Formule Eenkalender gemaak maar het begin onveilig raak vir Formule Een in die laat 1960s. Die ren is vir 1970 by Hockenheim gehou terwyl verbeterings gedoen is aan die Nürburgring en het tot 1976 op die kalender gebly toe Niki Lauda `n baie ernstige ongeluk gemaak het wat die Nürburgring te gevaarlik beskou het vir Formule 1. In 1984 het die nuwe moderne baan die Europese Grand Prix aangebied en het die volgende jaar Hockenheim vervang as die gasheer van die Duitse grand Prix.

Die baan het egter daarna eers weer in 1995 'n ren aangebied, naamlik die Europese Grand Prix en in 1997 en 1998 die Luxembourg Grand Prix. Sedert 1999 is die Europese Grand Prix eksklusief by die Nürburgring gehou tot 2007. Vanaf 2007 het die Nürburgring en Hockenheim beurte gemaak om slegs een Duitse wedren per jaar aan te bied. Die Nürburgring sou dus elke tweede jaar die Duitse Grand Prix aanbied omdat die Europese Grand Prix vanaf 2008 na Valencia verskuif is.

Merkwaardige Formule Een renne by Nurburgring[wysig | wysig bron]

1976[wysig | wysig bron]

Die laaste ren by die Nürburgring was oorskadu deur die groot ongeluk van Niki Lauda wat hom ernstig beseer het. James Hunt het die laaste ren by die Nürburgring gewen

1995[wysig | wysig bron]

Jean Alesi het gedobbel deur droē bande te gebruik op 'n baan wat gedeeltelik nat was. Hy het binnekort 'n groot voorsprong opgebou totdat Michael Schumacher hom begin inhaal het. Met slegs twee rondtes oor, het Schumacher hom verbygesteek met 'n briljante verbysteektegniek.

1999[wysig | wysig bron]

Na twee reënstorms gedurende die ren het al die voorlopers in die kampioenskap gesukkel en ná dramatiese gebeure het Johnny Herbert die Stewartspan se eerste en laaste oorwinning behaal asook sy laaste oorwinning. Slegs 9 jaers het die wedren voltooi.

2003[wysig | wysig bron]

Kimi Räikkönen het eerste weggespring en ná hy 'n voorsprong van 30 sekondes opgebou het het sy enjin die gees gegee. Na `n reeks dramatiese gebeure het Ralf Schumacher gewen terwyl Micheal Schumacher met vyfde tevrede moes wees.

2005[wysig | wysig bron]

Nick Heidfeld behhal eerste op die wegspringrooster maar word vinnig deur Raikkonen verbygesteek vir eerste posisie. Räikkönen het aan die einde van die ren vibrasies gekry aan sy een voorband maar het besluit om aan te hou en te probeer wen. Met een rondte oor het sy wiel afgebreek en hy het geen punte verdien nie, dus het Fernando Alonso gewen met Nick Heidfeld tweede.

2007[wysig | wysig bron]

Kimi Raikkonen begin op die voorste wegspringplek, maar het teruggeval na hy die kuipe misgery het tydens 'n reënbui in die eerste rondte. Die dobbelspel van Markus Winkelhock om op 'n droë baan met natweerbande weg te spring het hom beloon, en hy loop later met 40 sekondes voor op die renbaan in sy debuutren. Sy droom word kortgeknip toe die veiligheidsmotor uitgestuur is na 7 motors by die eerste draai teen 'n hoë spoed van die baan afgegly het in stormagtige weer. Die ren is op die 4de rondte gestaak en het weer 20 minute later begin. Felipe Massa het amper heelpad voorgeloop totdat Fernando Alonso hom op 'n gewaagde manier verbygesteek het om te wen.