Nikolai Gogol

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Nikolai Gogol.

Nikolai Wasiljewitsj Gogol (Russies: Никола́й Васи́льевич Го́голь, Oekraïns: Мико́ла Васи́льович Го́голь; 31 Maart [O.S. 19 Maart] 18094 Maart [O.S. 21 Februarie] 1852[1]) was ’n Oekraïns gebore Russiese skrywer van toneelstukke, romans en kortverhale.[1]

Hy is deur sy tydgenote beskou as een van die voortreflike figure van die natuurlike skool van Russiese letterkundige realisme, hoewel latere kenners in Gogol se werke ’n fundamentele romantiese aspek gevind het, met tekens van surrealisme en die groteske (Die Neus, Wi, Die Jas, Nefski Prospekt). Sy vroeëre werke, soos Aande op ’n Plaas naby Dikanka, is beïnvloed deur sy Oekraïnse opvoeding en die Oekraïnse kultuur en folklore.[2][3] Sy latere werke het gehandel oor politieke korrupsie in die Russiese Ryk (Die Regeringsinspekteur, Dooie Siele) en dit het gelei tot sy eindelike verbanning.

Van sy ander bekende werke is die roman Taras Boelba (1835), die toneelstuk Huwelik (1842) en die kortverhale Dagboek van ’n Kranksinnige, Die Verhaal van hoe Iwan Iwanowitsj gestry het met Iwan Nikiforowitsj, Die Portret en Die Koets.

Verwysings[wysig]

  1. 1,0 1,1 Nikolay Gogol”. Encyclopædia Britannica. URL besoek op 31 Desember 2010.
  2. Ilnytzkyj, Oleh. "The Nationalism of Nikolai Gogol': Betwixt and Between?", Canadian Slavonic Papers Sep.–Des. 2007. URL bsoek op 15 Junie 2008.
  3. Karpuk, Paul A. "Gogol's Research on Ukrainian Customs for the Dikan'ka Tales". Russian Review, Vol. 56, No. 2 (April 1997), ble. 209–232.

Eksterne skakels[wysig]