Voyager 1

Voyager 1 is 'n onbemande ruimtetuig wat op 5 September 1977 kort na die lansering van Voyager 2 vanaf Cape Canaveral deur middel van 'n Titan III-vuurpyl gelanseer is. Die 722 kg ruimtetuig kan steeds sekere instruksies van die af Aarde ontvang en kan ook inligting terugstuur. Sedert die beëindiging van sy oorspronklike missie in die tagtigerjare is Voyager 1 besig om die uithoeke van die Sonnestelsel te bestudeer.

Voyager 1 het eers Jupiter bereik en het Januarie 1979 en April 1979 gedetailleerde foto's van die planeet geneem. Die naaste wat die ruimtetuig aan die planeet gekom het was, op 5 Maart 1979, toe die ruimtetuig sowat 349 000 km van die planeet se kern was. Hierdie nabyheid het beteken dat daar vir 'n tydperk van 48 uur 'n aantal hoë resolusie foto's van die planeet se mane, sy ringstelsel en magneetvelde gemaak kon word.

Jupiter en sy Groot Rooi Vlek, soos waargeneem deur Voyager 1

Saam met Voyager 2 is daar 'n aantal belangrike ontdekkings oor Jupiter, sy mane en sy (destyds onbekende) ringstelsel kon maak. Een van die grootste verassings was die teenwoordigheid van vulkanisme op die maan Io, wat in die tyd nog nie van die Aarde of deur Pioneer 10 of 11 waargeneem is nie.

Na sy besoek aan Jupiter het Voyager, weer saam met Voyager 2, na Saturnus gereis. Voyager 1 het die planeet in November 1980 bereik, waar hy die planeet, sy ringe en een van sy mane, Titan, bestudeer het. Die naaste wat hy aan Saturnus gekom het was op 12 November 1980, toe hy 124 000 bo Saturnus se wolke verbygevlieg het. Die ruimtesonde se kameras het die komplekse strukture van Saturnus se ringe bespeur en ook die atmosfere van Saturnus en Titan bestudeer. Die ruimtetuig Pioneer 11 het reeds 'n jaar vroeër Titan se dik, gasagtige atmosfeer waargeneem en Voyager 1 is dus doelbewus na hierdie natuurlike satelliet gestuur om die atmosfeer te bestudeer.

'n Kunstenaarsvoorstelling van die huidige posisie van Voyager 1 en 2. Voyager 1 het hier die sonskede binnegetreë.

Die wentelbaan wat Voyager 1 moes volg om Titan te bereik, het beteken dat hy uit die sonnebaan sou beweeg en dus nie verder na die ander planete kon reis nie. In plaas hiervan het hy die ruimte ingereis, in die rigting van die Sonnestelsel se grens, teen 'n spoed van 520 miljoen kilometer per jaar. Sedert 1989 vorm die Voyager 1 en 2 deel van die Voyager Insterstellêre Missie (VIM), wat bedoel is om die grense van die Sonnestelsel te benader en bestudeer.

Daar is tans 7 funksionele instrumente aan boord, maar daar word verwag dat die ruimtesonde ná 2025 nie genoeg energie sal hê om enige van sy instrumente te laat werk nie. Voyager 1 het op 17 Februarie 1998 die verste mensgemaakte voorwerp in die ruimte geword, ná dit verby Pioneer 10 gevlieg het. Op 15 Junie 2012 het Voyager 1 die eerste mensgemaakte voorwerp geword, wat die sonnestelsel verlaat het, ná dit die heliosfeer verlaat het.

Voyager 1 en 2 dra elk 'n kopie van die Voyager Golden Record: 'n goue grammofoonplaat met tekeninge en geluide wat bedoel is om die diversiteit van lewe en kultuur op Aarde uit te beeld. Dit bevat ook simbole as 'n handleiding om dit te kan speel. Die inhoud van die plaat is saamgestel deur 'n kommissie onder leiding van Carl Sagan en is bedoel vir enige moontlike intelligente buiteaardse wesens of selfs mense wat in die verre toekoms moontlik ook so ver kan reis.