1963 Suid-Afrikaanse Grand Prix

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
  1963 Suid-Afrika Grand Prix
Wedrengegewens
Wedren 10 van 10 in die 1963 Formule Een-seisoen
Prince George Circuit.svg
Datum 28 Desember 1963
Amptelike naam 10de Internasionale RAC Suid-Afrikaanse Grand Prix
Plek Prins George-renbaan, Oos-Londen, Suid-Afrika
Baan Tydelike straatbaan
3.920 km (2.436 mi)
Afstand 85 rondtes, 333.175 km (207.025 mi)
WeerWarm, droog en winderig
Voorste wegspringplek
Bestuurder Vlag van Verenigde Koninkryk Jim Clark Lotus-Climax
Tyd 1:28.9
Vinnigste rondte
Bestuurder Vlag van Verenigde State van Amerika Dan Gurney Brabham-Climax
Tyd 1:29.1 op rondte 33
Podiumplekke
Eerste Vlag van Verenigde Koninkryk Jim Clark Lotus-Climax
Tweede Vlag van Verenigde Koninkryk Dan Gurney Brabham-Climax
Derde Vlag van Verenigde Koninkryk Graham Hill BRM

Die 1963 Suid-Afrikaanse Grand Prix (amptelik die 10de Internasionale RAC Grand Prix van Suid-Afrika),[1] was 'n Formule Een-motorren wat op 28 Desember 1963 op die Prins George-renbaan in Oos-Londen, Suid-Afrika gehou is. Dit was die tiende en laaste wedren in beide die 1963 Wêreldkampioenskap van Bestuurders en die 1963 Internasionale Beker vir Formule Een-vervaardigers.

Die wedren oor 85 rondtes is deur Jim Clark in 'n fabrieks-Lotus-Climax gewen, nadat hy vanuit die voorste posisie weggespring het. Die Skotse jaer het daarmee sy sewende oorwinning in die 1963-kampioenskap behaal. Dan Gurney het tweede geëindig in 'n Brabham-Climax, terwyl Graham Hill derde in 'n BRM was. Dit sou die laaste Formule Een-ren in Desember wees tot die 2019 Aboe Dhabi Grand Prix.[2]

Klassifikasie[wysig | wysig bron]

Pos No Renjaer Vervaardiger Rondtes Tyd/uitgeval Rooster Punte
1 5 Vlag van Verenigde Koninkryk Jim Clark Lotus-Climax 85 2:10:36.9 1 9
2 9 Flag of United States.svg Dan Gurney Brabham-Climax 85 + 1:06.8 3 6
3 5 Flag of the United Kingdom (3-5).svg Graham Hill BRM 84 + 1 Ronde 6 4
4 10 Vlag van Nieu-Seeland Bruce McLaren Cooper-Climax 84 + 1 Ronde 9 3
5 4 Flag of Italy.svg Lorenzo Bandini Ferrari 84 + 1 Ronde 5 2
6 12 Flag of Sweden.svg Jo Bonnier Cooper-Climax 83 + 2 Rondes 11 1
7 11 Vlag van Suid-Afrika Tony Maggs Cooper-Climax 82 + 3 Rondes 10
8 2 Flag of the United Kingdom (3-5).svg Trevor Taylor Lotus-Climax 81 + 4 Rondes 8
9 9 Vlag van Rhodesië John Love Cooper-Climax 80 + 5 Rondes 13
10 14 Flag of the Netherlands.svg Carel Godin de Beaufort Porsche 79 + 6 Rondes 20
11 16 Vlag van Suid-Afrika Doug Serrurier LDS-Alfa Romeo 78 + 7 Rondes 18
12 23 Vlag van Suid-Afrika Trevor Blokdyk Cooper-Maserati 77 + 8 Rondes 19
13 8 Flag of Australia.svg Jack Brabham Brabham-Climax 70 Ongeluk/tol 2
14 21 Vlag van Suid-Afrika Brausch Niemann Lotus-Ford 66 + 19 Rondes 15
NF 18 Vlag van Suid-Afrika Peter de Klerk Alfa Romeo 53 Ratkas 16
NF 22 Flag of the United Kingdom (3-5).svg David Prophet Brabham-Climax 49 Oliedruk 14
NF 3 Flag of the United Kingdom (3-5).svg John Surtees Ferrari 43 Enjin 4
NF 6 Flag of United States.svg Richie Ginther BRM 43 Aandrywing 7
NF 7 Vlag van Suid-Afrika Ernie Pieterse Lotus-Climax 3 Enjin 12
NF 20 Vlag van Rhodesië Sam Tingle LDS-Alfa Romeo 2 Aandrywing 17
NS 15 Vlag van Suid-Afrika Paddy Driver Lotus-BRM Oefenongeluk
WD 17 Vlag van Suid-Afrika Neville Lederle Lotus-Climax Jaer beseer
WD Flag of the United Kingdom (3-5).svg Mike Hailwood Lola-Climax

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Motor Racing Programme Covers: 1963". The Programme Covers Project. Besoek op 10 Julie 2017.
  2. Galloway, James (6 Desember 2018). "F1 2019 schedule: 21-race calendar and December finish". skysports.com. Besoek op 2 Februarie 2020.