Cooper Car Company

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die Cooper T45 was 'n Formule 1-renmotor in 1959

Die Cooper Car Company was 'n Engelse motorvervaardiger.

Die maatskappy is in 1947 deur Charles Cooper en sy seun John Cooper gestig. Hulle het saam renmotors begin bou in Charles se klein motorhuis in Surbiton, Surrey, Engeland. In die laat 1950's en vroeë 1960's het Cooper groot sukses in Formule Een en Indianapolis 500 behaal, insluitend die F1-wêreldtitel met Jack Brabham in 1959 en 1960.

Die beter balans van die Coopers weens die plasing van die enjin agter in plaas van voor het verseker dat hierdie konstruksie die maatstaf in Formule 1 geword het. Die laaste Formule-Coopers het in 1968 verdwyn (Cooper T86) weens 'n gebrek aan sukses op die F1-toneel; die handelsmerk se laaste oorwinning was by die 1967 Suid-Afrikaanse Grand Prix.

Die eerste motors wat Cooper gebou het, was enkelsitplekke; klein 500cc Formule 3-renmotors bestuur deur John Cooper en Eric Brandon. Hulle was deur 'n JAP-motorfietsenjin aangedryf. Omdat materiaal skaars was ná die Tweede Wêreldoorlog, is die motors gebou deur twee Fiat Topolino-onderdele te verbind. Omdat die motor met 'n motorfietsenjin toegerus was, is gedink dat dit beter sou wees om die enjin agter die bestuurder te plaas, aangedryf deur 'n ketting.

Mini Cooper[wysig | wysig bron]

Cooper is tot vandag toe instrumenteel om Groot-Brittanje vir motorsport belangrik te hou. Die Cooper-naam het bekend geraak met die Mini Cooper, 'n sportiewe variant van die Mini. Die Cooper-naam word vanaf 1961 tot vandag met die Mini verbind, soos met die Mini John Cooper Works WRC tydrenmotor.

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.