Abel Pienaar

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Abel Pienaar (1969 – 1 Julie 2021) was ‘n godsdienstige skrywer met spirituele en sintretistiese sienings van die Christendom, Boeddhisme en Taoïsme as fokus. Hy was 'n voormalige NG Kerk dominee.

Lewesloop[wysig | wysig bron]

Abel Pienaar het twee grade in Teologie en 'n doktorsgraad in Filosofie van Godsdiens. Hy was vir meer as tien jaar 'n NG predikant voor dat hy bedank het en o.a. Zen Boeddhisme en Taoïsme begin bestudeer het.

Pienaar was die hoofleraar van Renaissance; 'n spirituele gemeenskap in Pretoria. Hy was ook direkteur van die Sentrum vir Eietydse Spiritualiteit, vanwaar hy saam met ander, spiritualiteit en intergeloof-dialoog bestudeer en propageer. Pienaar is ook die skrywer en mede-skrywer van heelwat filosofiese en teologiese boeke. Abel het gereeld opgetree as spreker by konferensies op en hy was 'n gereelde deelnemer aan openbare debatte op TV en radio. Hy is ook die skrywer van 'n weeklikse blog, genaamd 'Kop en Hart', wat in Rapport koerant verskyn. Pienaar was getroud met Zelda en het drie kinders en 2 kleinkinders gehad en in Pretoria gewoon.[1]

Pienaar sterf op 1 Julie 2021 aan covid-19.[2]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • 2010 - Saam op soek na God: Soeke na ‘n eietydse spiritualiteit.
  • 2010 - God se Oë is Blou.
  • 2015 - Die Dans met God. (By die Stellenbosch Woordfees as die beste leefstylboek van die jaar bekroon)
  • 2016 - Tao Te Ching, Boek van die Weg.
  • 2017 - Power of Calm.
  • 2018 - Die Oorkantste oewer (in medewerking met dr. Flip Schutte).
  • 2021 - TAO van wakker word.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne Skakels[wysig | wysig bron]