Aum

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
The symbol Aum in the Tamil script
The symbol Aum in Tibetan script

Aum (ook Om, in Devanagari geskryf as ॐ, in Sjinees as 唵, in Tibettaans as ༀ, in Sanskrit bekend as praṇava प्रणव letterlik "om hard uit te spreek" of oṃkāra ओंकार letterlik "oṃ lettergreep") is 'n mistiese en heilige lettergreep in die Indiese godsdienste, insluitend Hindoeïsme, Djainisme, en Boeddhisme.

Dit word as 'n lang of baie lang genasaliseerde geronde halfgeslote agterklinker (IFA [oːⁿ]) uitgespreek. Dit word aan die begin van meeste Hindoe geskrifte geplaas as 'n heilige uitroep om uit te spreek aan die begin en einde van die voorlees van die Vedas of te vore by enige gebed of mantra. Die Mandukya Upanishad is geheel en al toegewy tot die verduideliking van die lettergreep. Die lettergreep word gesien as bestaande uit drie foneme , a, u en m, wat die Drie Vedas of die Hindoe Trimoerti verteenwoordig.

Die naam omkara word gesien as 'n naam van God in die Hindoe opwekkingsbeweging Arya Samaj. Op soortgelyke wyse word om, wat onkar genoem word in die in die Punjabi, in Sikh teologie aangetref as 'n simbool van God]. Dit onderstreep byna altyd God se singularity, uitgedruk as Ek Onkar ("Een Omkara" of "Die Aum is Een"), wat stel dat die veelvoudigheid van bestaan gesimboliseer in die aum-lettergreep in werklikheid in 'n enkelvoudige God gevind word.[1]

Verwysings[wysig]

  1. Wazir Singh, Aspects of Guru Nanak's philosophy (1969), p. 20: "the a, u, m of aum have also been explained as signifying the three principles of creation, sustenance and annihilation. ... Onkar in relation to existence implies plurality, ... but its substitute Ekonkar definitely implies singularity in spite of the seeming multiplicity of existence. ..."