Barbican Estate

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Een van die woonstelkomplekse in die Barbican Estate

Barbican Estate is 'n woonstelkompleks vir sowat 6 000 mense wat in die 1960's en 1970's in die City of London ontstaan het. Die buurt, wat tans veral finansiële instellings huisves, is gedurende die Tweede Wêreldoorlog swaar deur Duitse bomaanvalle getref. Ná die oorlog het 'n aantal kulturele en opvoedkundige instellings in of naby die buurt ontstaan, waaronder die Barbican Arts Centre, die Londense Museum (Museum of London), die Guildhall-skool vir Musiek en Drama, die Barbican-biblioteek, die City of London School for Girls en 'n YMCA-gebou wat intussen gesluit is, wat saam die Barbican Complex vorm. Hierdie kompleks is een van die bekendste voorbeelde van Britse brutalistiese boukuns.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Romeinse verlede[wysig | wysig bron]

Die bouvalle van die Romeinse stadsmuur net buite die Museum van Londen

Die kompleks se naam is afgelei van die Vulgêrlatynse term barbecana wat na 'n versterkte buitepos of poort verwys het - soos byvoorbeeld die buitenste mure of versterkings van 'n nedersetting of kasteel of enige toring wat bo-op 'n poort of brug opgerig en vir verdedigingsdoeleindes gebruik is.

Die huidige kompleks is aan die noordelike ent van die vroeëre Romeinse nedersetting Londinium geleë waar enkele bouvalle van die ou Londense stadsmuur bewaar gebly het. Die ruïnes, wat tans nog besigtig kan word, dateer grotendeels uit die Tudor-tydperk. Destyds het nuwe geboue dikwels op die fondamente van vroeëre strukture ontstaan. So is ook die stadsmuur, lank nadat dit sy militêre betekenis as versterking verloor het, vir nuwe argitektoniese doelwitte hergebruik en in Tudor-baksteengeboue geïntegreer.

Die Romeinse Londinium het oor 'n gebied van sowat 325 akkers gestrek, terwyl die Saksiese Londen heeltemal buite die oorspronlike stadsmuur geleë was en 677 akkers beslaan het. Dit was ook die oppervlakte van die stadsgebied in die tyd van die Normandiese verowering van Engeland - net so groot soos die gebied wat die moderne City of London beslaan.

Die bogenoemde Barbecana was waarskynlik êrens tussen die noordelike kant van die Church of St. Giles Cripplegate en die vroeë YMCA-gebou in Fann Street geleë.

Oorbevolking in die 19de eeu[wysig | wysig bron]

Teen die middel van die 19de eeu was die buurt dig bebou met hoë, donker woonhuise en gekenmerk deur nou straatjies wat nouliks aan die eise van die destyds vinnig groeiende perdevervoer kon voldoen nie. Oorbevolking was 'n knellende vraagstuk. Die City se totale bevolking is in dié tyd op 129 000 beraam van wie 14 000 in die Cripplegate-parogie gehuisves is - rofweg die gebied wat tans deur die Barbican Estate beslaan word. Sy ekonomie was in 'n groot mate op die sogenaamde rag trade gegrond - 'n bedryf wat enigiets kon insluit van die handel met tekstiele tot klerevervaardiging.

Die Blitz[wysig | wysig bron]

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die City onder 'n vlaag van verwoestende Duitse lugaanvalle gebuk gegaan waarna as die Blitz of die Tweede Groot Brand van Londen verwys word. Die eerste brandbom het op 25 Augustus 1940 in Fore Street digby London Wall ontplof.[1] In die intensiewe bombardemente, wat maande lank - tussen 7 September 1940 en 21 Mei 1941 - voortgeduur en buurte dwarsoor Groter Londen geteiken het, is altesaam 30 000 Londenaars dood. Die Cripplegate-parogie is so swaar getref dat sy oorblywende bevolking in 1951 nog slegs 48 beloop het, teenoor 5 324 in die hele City of London.

Herontwikkeling[wysig | wysig bron]

In 1952 het die openbare debatvoering oor die moontlike herontwikkeling van die verwoeste buurt begin. Vir baie debatvoerders, wat by die City of London betrokke was, was die vinnig krimpende woonbevolking binne die Square Mile of historiese middestad sorgwekkend, en so is oorweeg om nuwe bewoners in die gebied te vestig en die bevolkingsgetal op 'n hoër vlak te stabiliseer. 'n Amptelike verslag is voorgelê, en op 19 September 1957 het die Court of Common Council die skepping van 'n nuwe woongebied in die Cripplegate-buurt as beleidsoogmerk aanvaar.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Ingrid Nowel: London. Biographie einer Weltstadt. Geschichte und Literatur, Architektur und Kunst. 4de uitgawe. Köln: DuMont 1990, bl. 96

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Media

Webwerwe

Fotoprojekte