Dmitri Oestinof

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Dmitri Ustinov.jpg (cropped).jpg

Dmitri Fyodorovich Oestinof (Russies: Дмитрий Фёдорович Устинов; 30 Oktober 1908 - 20 Desember 1984) was 'n Marshal van die Sowjetunie en Sowjet-politikus tydens die Koue Oorlog. Hy was van 1965 tot 1976 sekretaris van die Sentrale Komitee in diens van die Sowjet-militêre-nywerheidskompleks en van 1976 tot sy dood in 1984 as Minister van Verdediging van die Sowjetunie.

Oestinof is in 1908 in die stad Samara gebore in 'n Russiese werkersklasgesin. Toe hy volwassenheid bereik het, het hy in 1927 by die Kommunistiese Party aangesluit voordat hy 'n loopbaan in ingenieurswese was. Nadat hy in 1934 aan die Instituut vir Militêre Meganiese Ingenieurswese studeer het, word hy 'n konstruksie-ingenieur aan die Leningrad Artillery Marine Research Institute. Teen 1937 skuif hy na die Bolsjewistiese "Arms" -fabriek op waar hy uiteindelik opstaan om die direkteur te word. Terwyl hy tydens die Tweede Wêreldoorlog as People's Commissar of Armaments gedien het, het hy onderskeiding in die party se geledere behaal deur suksesvol toesig te hou oor die ontruiming van Leningrad se nywerhede na die Oeralberge, waarvoor hy die titel Hero of Socialist Labour ontvang het. Aan die einde van die oorlog is aan hom toevertrou dat grondstowwe, wetenskaplikes en navorsing wat oorbly uit die missielprogram van Duitsland, beslag gelê het.

Onder leiding van Leonid Brezjnef het Oestinof hom by die sentrale komiteesekretariaat aangesluit en teen 1965 opgestaan om kandidaat van die Politburo te word. Na sy aanleiding tot die sentrale partyapparaat het hy die taak gehad om die Sowjetunie se verdedigingsbedryf en sy gewapende magte te administreer. Teen 1976 neem hy Andrei Grechko op as Minister van Verdediging en ontvang hy die rang van Marshal van die Sowjetunie. Namate Brezjnef se gesondheid agteruitgegaan het gedurende die laaste jare van sy leierskap, het Ustinov 'n troika gevorm saam met Andrei Gromiko, minister van buitelandse sake, en die KGB-voorsitter, Joeri Andropof, wie se harde houding die Sowjet-beleid oorheers het totdat Michail Gorbatsjof aan bewind gekom het.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]