Ernest King

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
FADM Ernest J. King.jpg

Ernest Joseph King (23 November 1878 - 25 Junie 1956) was tydens die Tweede Wêreldoorlog die opperbevelhebber van die Verenigde State se vloot (COMINCH) en hoof van vlootoperasies (CNO). As COMINCH-CNO het hy die Amerikaanse vloot se bedrywighede, beplanning en administrasie gelei en was hy lid van die gesamentlike stafhoofde. Hy was die tweede grootste offisier van die Vloot van die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog na die vlootadmiraal William D. Leahy, wat as stafhoof by die opperbevelhebber gedien het.

King, gebore in Lorain, Ohio, het in die Spaans-Amerikaanse Oorlog gedien terwyl hy nog aan die Amerikaanse vlootakademie was. Hy ontvang sy eerste opdrag in 1914, waar hy die vernietiger USS Terry in die besetting van Veracruz gelei het. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het hy gedien aan die personeel van vise-admiraal Henry T. Mayo, die bevelvoerder van die Amerikaanse Atlantiese vloot. Na die oorlog het King gedien as hoof van die Naval Postgraduate School, opdrag gegee om 'n duikboot-eskader en dien as hoof van die Buro vir Lugvaartkunde. Na 'n periode in die Algemene Raad van die Vloot, word King in Februarie 1941 bevelvoerder van die Atlantiese vloot.

Kort nadat die Japannese aanval op Pearl Harbor die Verenigde State in die Tweede Wêreldoorlog gebring het, is King aangestel as opperbevelvoerder van die Amerikaanse vloot. In Maart 1942 neem King Harold Stark op as hoof van vlootoperasies. In Desember 1944 word King die tweede admiraal wat tot vlootadmiraal bevorder is. King het in Desember 1945 aktiewe diens verlaat en is in 1956 oorlede.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]