Francis Fukuyama

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Francis Fukuyama
Francis Fukuyama no Fronteiras do Pensamento São Paulo (27510160453).jpg
Francis Fukuyama op 29 Junie 2016

Geboortenaam Yoshihiro Francis Fukuyama
Gebore 27 Oktober 1952 (1952-10-27) (66 jaar oud)
Chicago, Illinois
Nasionaliteit Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
Vakgebied Ontwikkeling van nasies, regering, Internasionale politieke ekonomie, Nasiebou en demokratisering, Strategiese en sekuriteitskwessies
Bekend vir einde van geskiedenis
Beïnvloed deur Aristoteles, Friedrich Nietzsche, C.S. Lewis, Allan Bloom, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Samuel P. Huntington, Alexandre Kojève, Harvey Mansfield, Leo Strauss, Seymour Martin Lipset

Yoshihiro Francis Fukuyama (Chicago, 27 Oktober 1952) is 'n Amerikaanse sosioloog, politieke wetenskaplike en filosoof. Hy is tans verbonde as hoogleraar aan die Johns Hopkins Universiteit in Baltimore. Hy word veral bekend as neokonserwatiewe denker. Sy bekendste werke is The End of History en the Last Man (1992) en The Great Disruption (1996).

Lewensloop[wysig | wysig bron]

Fukuyama is een van die stigters van die Project for the New American Century en word daarom tot die neokonserwatiewes gereken. Die Amerikaanse inval van Irak in 2003 keur hy egter af en oor die neokonserwatiewes praat hy intussen in die derde persoon. In 'n onderhoud met die VPRO het hy gesê dat as hy self die "Marx" van hierdie beweging is, dat die regering-Bush dan "leninisties" is.

Fukuyama is lid van die Presidentsraad oor bio-etiek en sit in die adviesraad van verskillende ander instellings.

Werk[wysig | wysig bron]

In sy bekendste boek The End of history and the Last Man (Die einde van die geskiedenis en die laaste mens) verdedig Fukuyama die stelling dat die einde van die Koue Oorlog ook die einde van die ideologiese ewolusie van die mensdom is. Volgens hom sal dit ook tot gevolg hê dat die Westerse liberale demokrasie universeel gesien sal word as die optimale vorm van regeer.

Daarbenewens probeer hy die verskillende vorms van kritiek te weerlê wat die filosowe soos Friedrich Nietzsche, Karl Marx en Jean-Jacques Rousseau geuiter het oor die liberale vrye mark-demokrasie. Fukuyama baseer homself daarby op die idees van die filosoof Alexandre Kojève. Opvallend is dat Kojève 'n heel ander visie op die werk van Georg Wilhelm Friedrich Hegel het as Karl Popper. Karl Popper noem in sy werk Die Open Society and Its Enemies (1945) Hegel saam met Marx en Plato as 'n vyand van die oop samelewing . Alexandre Kojève sien egter Hegel as 'n voorstander van die liberale (oop) samelewing.

Boeke[wysig | wysig bron]

  • The End of History and the Last Man (1992)
  • Trust: The Social Virtues and the Creation of Prosperity (1995)
  • The Great Disruption: Human Nature and the Reconstitution of Social Order (1999)
  • Our Posthuman Future: Consequences of the Biotechnology Revolution (2002)
  • State-Building: Governance and World Order in the 21st Century (2004)
  • America at the Crossroads: Democracy, Power, and the Neoconservative Legacy (2006)
  • After the Neo Cons: Where the Right went Wrong (2006)
  • The Origins of Political Order, Profile Books (2011) ISBN 9781847652812
  • Political Order and Political Decay: From the Industrial Revolution to the Present Day. New York: Farrar, Straus and Giroux. 2014. ISBN 978-0-374-22735-7

Bron[wysig | wysig bron]

  • Hierdie artikel is vertaal van uit die Nederlandse Wikipedia

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]