George F. Kennan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
George F. Kennan in 1947

George Frost Kennan (Milwaukee, Wisconsin) 16 Februarie 1904 - Princeton, New Jersey, 17 Maart 2005) was 'n Amerikaanse diplomaat en historikus.Hy het dekades vir die Amerikaanse Ministerie van Buitelandese Sake (State Department) gewerk. As 'n buitelandse sake beleidsbeplanner het hy gedurende die 1940's en 1950's 'n doktriene ontwikkel om die Sowjetunie “in te perk", en word hy dikwels beskou as die "argitek" van die Koue Oorlog. Sy oom was die ontdekkingsreisiger en skrywer George Kennan.

Biografie[wysig | wysig bron]

Kennan is in Milwaukee, Wisconsin, gebore. Sy ouers was Kossuth Kennan en Florence James Kennan. Hy het by die St John's Militêre Akademie skool gegaan en aan die Princeton Universiteit gestudeer. Hy het in 1925 gegradueer en by die Amerikaanse diplomatieke korps aangesluit. Sy eerste pos was Genève, Switserland en in 1927 is hy na Hamburg, Duitsland. In 1928 word hy na Tallinn in Estland oorgeplaas. Die volgende jaar is hy aangestel as Derde Sekretaris vir alle Baltiese state. In 1931 trou hy met die Noorse burger Annaliese Sorenson en het hy ook met studie van die Russiese taal en kultuur in Berlyn begin, as deel van die voorbereiding van die Verenigde State se beplande erkenning van die Sowjetunie.

Toe die Amerikaanse ambassade in Moskou in 1933 heropen is, het Kennan ambassadeur William Bullitt na Moskou vergesel. Hy het in die Moskou ambassade tot 1937 gedien. Hy het toe 'n jaar in die VSA, 'n jaar in Praag deurgebring en was toe by die ambassade in Berlyn gestasioneer as eerste sekretaris van ambassadeur Sumner Welles. In hierdie hoedanigheid was hy deel van mislukte vredespogings in 1940 tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was nog in Berlyn toe Duitsland oorlog verklaar het teen die Verenigde State en is daarna vir maande in Duitsland geïnterneer. Hy het in Mei 1942 na die Verenigde State teruggekeer. Tydens die oorlog het Kennan die VSA in Portugal verteenwoordig en was hy lid van die Europese Advieskommissie. In 1944 het hy teruggekeer na die VSA ambassade in Moskou.

In 1947 is Kennan aangestel deur die Minister van Buitelanse Sake, George C. Marshall as hoof van Buitelandse Sake se beleidbeplanning-eenheid. Kennan het in hierdie rol die "Sowjet-inperkingsbeleid" (containment policy) bedink en bevorder. Sy bekendste siening van hierdie idee is uiteengesit in die anonieme artikel "The Sources of Soviet Conduct" (beter bekend as Artikel X wat hy in Julie 1944 geskryf het as 'n geheime diplomatieke telegram) en in die uitgawe van Foreign Affairs van Julie 1947 gepubliseer is. Hierin het hy 'n tradisionele neurotiese Russiese wêreldbeskouing, versterk deur Oosterse geheimhouding en die kommunistiese ideologie beskryf om die buitelandse beleid van die Sowjetunie te verduidelik. Die Westerse houding wat hy na die nederlaag van Nazi-Duitsland bepleit het, het beteken dat die status quo behou moes word totdat die regime tot 'n val sou kom. In 1952 is hy aangestel as ambassadeur in die Sowjetunie, maar in Oktober is hy herroep nadat hy 'n diplomatieke twis in Berlyn ontketen het, met 'n vergelyking van sy posisie as diplomaat in Berlyn met die wyse waarop hy in 1952 in Moskou deur die Sowjet-regering behandel word. Daarbenewens is hy deur die Sowjetunie as persona non grata verklaar.

Kennan het Buitelandse Sake in 1953 verlaat en na die Instituut vir Gevorderde Studie in Princeton, New Jersey, gegaan waar Albert Einstein en John von Neumann ook gewerk het en Robert Oppenheimer die direkteur was. Hy het dit later betreur dat sy aanbevelings oor die inperking containment van die Sowjetunie te eensydig militêr geïnterpreteer is. Hy het in Princeton gebly tot sy aftrede, met 'n kort onderbreking in die tydperk 1961 tot 1963 toe hy VSA ambassadeur in Joego-Slawië was. In hierdie tyd het hy bekend geword weens 'n aantal van sy boeke en artikels, waaronder Russia Leaves the War en Memoirs (vir albei het hy die Pulitzer-prys ontvang).

Met sy dood, was Kennan getroud met Grace Kennan Warneke en die vader van drie kinders: Christopher, Joan en Wendy.

Toekennings[wysig | wysig bron]

1987: Four Freedoms Award vir die vrywaring van vrees.

Publikasies[wysig | wysig bron]

American Diplomacy, 1900-1950 (1951)

Realities of American Foreign Policy (1954)

Russia Leaves the War (1956)

The Decision to Intervene (1958)

Russia, the Atom, and the West (1958)

Russia and the West under Lenin and Stalin (1961)

Memoirs, 1925-1950 (1967)

From Prague after Munich: Diplomatic Papers, 1938-1940 (1968)

The Marquis de Custine & His "Russia in 1839" (1971)

Memoirs, 1950-1963 (1972)

The Decline of Bismarck's European Order: Franco-Russian Relations, 1875-1890 (1979)

The Nuclear Delusion: Soviet-American Relations in the Atomic Age (1982)

The Fateful Alliance: France, Russia, and the Coming of the First World War (1984)

Sketches from a Life (1989)

Around the Cragged Hill: A Personal and Political Philosophy (1993)

At a Century's Ending: Reflections 1982-1995 (1996)

An American Family: The Kennans—The First Three Generations (2000)

Bronne[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Nederlandse Wikipedia vertaal.