Grumman F6F Hellcat

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Grumman F6F Hellcat
Hellcats F6F-3, May 1943.jpg
Tipe Vegvliegtuig
Vervaardiger Grumman Aircraft Engineering Corporation
Nooiensvlug 26 Junie 1942
Status Uit diens gestel
Hoofgebruikers Amerikaanse Vloot
Britse Vloot
Franse Vloot
Amerikaanse Mariene Korps
Vervaardig 1942 – 1945
Aantal gebou 12 275

Die Grumman F6F Hellcat was 'n eensitplek, eenmotorige vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur die Amerikaanse Vloot gebruik is. Die vliegtuig is ontwikkel uit die Grumman F4F Wildcat en staan nie verniet bekend as 'n oorlogwenner nie. Die vliegtuig is ontwerp en geproduseer in 'n rekordtyd. Met sy debuut in Augustus 1943 het die skaal in die guns van die Amerikaners geswaai. Daarna is alle luggevegte in die Stille Oseaan deur die Hellcat oorheers.

In die eerste luggeveg op 4 Desember 1943 het 91 Hellcats 50 A6M Zero-vliegtuie aangeval; 28 afgeskiet vir die verlies van twee Hellcats. Die Hellcat was aangedryf deur die Pratt and Whitney R-2800 Double Wasp-motor. Hierdie robuuste vliegtuig het 75 persent van alle vyandelike vliegtuie afgeskiet wat deur vliegdekskepe afgeskiet is. In totaal het die Hellcatt 'n wen-tot-verloor verhouding van 19:1 gehad.

Die Hellcat het die meeste bobaasvlieëniers (of kampioenvegvlieëniers), i.e. vlieëniers wat 5 of meer vliegtuie afgeskiet het, opgelewer: altesaam 307. Die vlootvlieënier luitenant Bill Hardy het op 6 April 1945 'n baasvlieënier in 'n dag geword toe hy vyf Japannese vliegtuie in 70 minute afgeskiet het.

Twee ongewone kenmerke van die Hellcat is die landingswiele wat truwaarts terugvou en die kenmerkende 31,13 m2 vlerke; dit is die grootste vlerke van enige vegvliegtuig van die Tweede Wêreldoorlog. Daar is drie 12,7 mm masjiengewere in die buitenste gedeelte van die vlerk wat terugvou, elk met 400 rondtes.

Nagvegter weergawes toegerus met radar het in vroeg in 1940 verskyn en verseker dat die Hellcat ten alle tye 'n bedreiging was. Dit gelei tot die gesegde oor die Hellcat: Die groot blou kombers. Die Hellcat was blou geverf aan die bokant. Die vloot baasvlieënier luitenant Alex Vraciu het 19 Japannese vliegtuie afgeskiet terwyl hy Hellcats gevlieg het. Dit sluit een poging in van ses vliegtuie in agt minute. Hy het later die Hellcat beskyf as: tough, hard-hitting, dependable - one hell of an airplane.

Vanaf April 1943 het die Britse Vloot 252 Hellcat F6F-3's ontvang onder die Leen-en-pagwet. Die Britse Vloot het die vliegtuig die Gannet genoem. Die vliegtuie het aan baie aksie in Noorweë deelgenaam, die Middellandse See asook die Verre Ooste. Teen die einde van 1945 is alle Hellcats egter vervang in die Britse Vloot.

Die laaste Hellcat is in November 1945 vervaardig; daar was in totaal 12 272 vervaardig, waarvan 11 000 in slegs twee jaar. Frankryk het later die vliegtuig gebruik asook Argentinië en Uruguay.

Sommige van die vliegtuie is verander na hommeltuie, vol plofstof gepak en in Augustus 1952 is ses van hulle op teikens in Noord-Korea gerig.

Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]

Besonderhede van die Grumman F6F-5 Hellcat:
Item Statistiek
Aantal motore 1
Tipe motor Skroef
Vervaardiger Pratt and Whitney R-2800-10w 18 silinder
tweery, lugverkoelde stermotor.
Kraglewering per motor 2 000 perdekrag
Vlerkspan 13,00 m
Lengte 10,2 m
Hoogte 3,96 m
Vlerkoppervlakte 31,00 m2
Maks. opstygmassa 6 991 kg
Maksimumsnelheid 621 km/h
Operasionele hoogte 11 369 m
Togafstand 1 674 km
Klimvermoë 1 039 m per minuut
Bewapening Ses 12,7 mm Browning masjiengewere

plus voorsiening vir 907 kg bomme ondervlerk

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bron[wysig | wysig bron]