Heliotroop (mineraal)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die half-edelsteen heliotroop.

Die halfedelsteen heliotroop, (uit Grieks ἥλιος, hḗlios "Son", τρέπειν, trépein "om te draai"), ook bekend as bloedsteen, is 'n varieteit van jaspis of kalsedoon (wat 'n kriptokristallyne mengsel van kwarts is). Die "klassieke" bloedsteen is groen jaspis met rooi insluitsels van jaspis.

Die rooi insluitsels is veronderstel om soos bloedvlekke te lyk, vandaar die naam "bloedsteen". Die naam "heliotroop" kom uit verskeie antieke idees oor die wyse waarop die mineraal lig weerspieël. Dit word byvoorbeeld beskryf deur Plinius die ouere (Nat. Hist. 37.165).[1]

Heliotroop is deur Albert die Grote [2] die "Steen van Babilon" genoem en verwys na verskeie towereienskappe, wat sedert antieke tye daaraan toegeskryf word.

Pliny the Elder (1ste eeu) het eerste genoem dat towenaars dit as 'n klip van onsigbaarheid gebruik het. [3] Damigeron (4de eeu)[4] het geskryf oor die mineraal se eienskappe om reën en sonsverduistering te veroorsaak, die spesiale vermoë van waarsêery, asook die behoud van gesondheid en jeug.

Heliotroop funksioneer as 'n onsigbaarheidsteen in een van Boccaccio se stories in die Decameron en as 'n genesende toor-item in 'n musikale komedie wat daaruit afgelei word.

Heliotrope word soms gebruik in uitgekerfde seëlringe, en is die tradisionele geboortesteen vir Maart.

Bronne[wysig | wysig bron]

Indië is die primêre bron van die steen, maar dit word ook in Armenië, Azerbaijan, Brasilië, Bulgarye, China, Australië en die Verenigde State gevind. Daar is ook 'n dagsoom van bloedsteen op die eiland Rum in Skotland.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "heliotrope". Merriam-Webster Dictionary. m-w.com. 
  2. Albertus Magnus, De Mineralibus, II.5. in: id., Opera omnia, ed. Borgnet (Paris, 1890), vol. 5, Mineralia: pp. 1–116; on p. 36. Cf. Peter J. Barta, The Seal-ring of Proportion and the magic rings (2016), p. 50f.
  3. Pliny, Naturalis Historia, xxxvii, 57. His account was copied verbatim by Isidore of Seville(c. 560-636), Etymologies, XVI,7,12. Cf. Peter J. Barta, The Seal-ring of Proportion and the magic rings (2016), p. 47.
  4. Damigeron, De lapidibus (Abel), ch. II, p. 165, lines 1-19; Damigeron (Pitra), ch. XIX, vol. iii, p. 325-326. Cf. Peter J. Barta, The Seal-ring of Proportion and the magic rings (2016), pp. 48-49.