Hormoon

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Verskillende soorte hormone word in die liggaam afgeskei, met verskillende biologiese rolle en funksies.

’n Hormoon is ’n chemiese prikkelstof wat afgeskei word deur bepaalde kliere in veelsellige organismes. Dit word deur die bloedvatstelsel na verafgeleë organe gestuur om fisiologie en gedrag te beheer. Dit is in teenstelling met senuoordraers, waarvan die invloed meestal by sinapse uitgeoefen word.

Hormone het uiteenlopende chemiese strukture, van hoofsaaklik drie klasse: eikosanoïede, steroïede en aminosure/proteïene-derivate (amiene, peptiede en proteïene). Die kliere wat hormone afskei, kom hoofsaaklik in die endokriene stelsel voor.

Werking[wysig | wysig bron]

Hormone word gebruik om tussen organe en weefsel te kommunikeer vir die regulering van geestelike en fisieke gedrag, soos spysvertering, metabolisme, asemhaling, weefselfunksies, sintuiglike waarneming, slaap, stres, groei en ontwikkeling, beweging, voortplanting en buie.[1][2] Hulle beïnvloed verafgeleë selle deur te bind aan spesifieke reseptorproteïene in die teikensel, en dit lei tot ’n verandering in die selfunksie. Wanneer ’n hormoon aan ’n reseptor bind, het dit die aktivering van ’n seintransduksiepad tot gevolg. Dit kan lei tot seltipespesifieke reaksies.

Hormone is soms deel van ’n eenvoudige en soms van ’n ingewikkelde stelsel. Om te weet of ’n klier meer of minder hormone moet afskei, maak die liggaam gebruik van negatiewe terugkoppeling. ’n Belangrike deel van die brein wat hierby betrokke is, is die hipotalamus. Dit "meet" die hoeveelhede van verskillende hormone in die bloed en reageer hierop deur self hormonale of senuboodskappe aan die endokriene kliere te stuur en daardeur word die produksie van hormone gestimuleer of geïnhibeer.

Hormone kan in baie soorte weefsel afgeskei word. Endokriene kliere is die vernaamste voorbeeld, maar gespesialiseerde selle in verskeie ander organe, soos die eierstokke en testikels, skei ook hormone af. So skei die byskildklier parathormoon, die murg van die bynier adrenalien, die testikels testosteroon en die eilandjies van Langerhans insulien af.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Neave N (2008). Hormones and behaviour: a psychological approach. Cambridge: Cambridge Univ. Press. ISBN 978-0521692014. 
  2. "Hormones". MedlinePlus. U.S. National Library of Medicine. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]