Hosea (Koning)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Hosea
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Hosea volgens die Promptuarii Iconum Insigniorum

Nasionaliteit Israeliet
Ouers Ela en [[]]
Beroep laaste koning/koningin van Israel
Termyn in amp 732-722 v.C.
Voorganger Peka
Opvolger geen
Huweliksmaat [[]]
Kind(ers) [[]], [[]], [[]]


Hosea (Hebreeus: הושֵעַ, Hôšēăʻ: "Redding deur Hom"), was volgens die Bybel tussen 732 v.C. en 722 v.C. die laaste koning van die koninkryk van Israël. Hy was die seun van Ela en het die troon bestyg nadat hy sy voorganger Peka tydens ´n sameswering doodgemaak het (2 Konings 15:30). ´n Inskripsie op die skriftafels van die Assiriese koning Tiglat-Pileser noem egter dat die Assiriese koning persoonlik vir Peka afgeset het en Hosea op die troon geplaas het.

Volgens 2 Konings het Salmanasser V, die opvolger van Tiglat-Pileser ´n veldtog teen Israël geloots en dwing hy Hosea om belasting aan Assyrië te betaal. Kort daarna ontdek Salmanasser egter dat Hosea teen hom saamsweer en afgesandtes na Egipte toe gestuur het. Hosea het ook versuim om die belasting te betaal. Salmanasser val toe Israel binne en neem Samaria drie jaar onder beleg. Kort na die dood van Salmanasser in 722 v.C. verower sy seun Sargon II vir Samaria en voer hy die tien stamme van Israel in die ballingskap. Daar is niks bekend van Hosea se lot.

Koning Hosea moet nie verwar word met die gelyknamige profeet, die belangrikste persoon in die Bybelboek Hosea.

Verwysings in die Bybel[wysig | wysig bron]

Literatuur[wysig | wysig bron]

  • Die Bybel (1953-Vertaling)
  • Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. ISBN 3-417-24528-1

Sien ook[wysig | wysig bron]