Ilha dos Tigres

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ilha dos Tigres
Voormalige visolietenks vir uitvoer in Ilha dos Tigres (2016)
Voormalige visolietenks vir uitvoer in Ilha dos Tigres (2016)
Geografie

Ligging Angola, Atlantiese Oseaan
Koördinate 16°36′S 11°41′O / 16.600°S 11.683°O / -16.600; 11.683Koördinate: 16°36′S 11°41′O / 16.600°S 11.683°O / -16.600; 11.683

Oppervlakte 98 vk km

 30 m

Administrasie
Vlag van Angola Angola
Provinsie Namibe-provinsie

Demografie
Bevolking 0

Ilha dos Tigres (Tigres-eiland) in Angola was vroeër die westelike arm van Bahia dos Tigres. Hierdie afgeleë baai het die moontlikheid gehad om die beste natuurlike hawe in Afrika te wees.

Ligging[wysig | wysig bron]

Die Tigres-eiland was aanvanklik 98 km² groot en die grootste eiland in die land. Dit lê 10 km van die kus, suid van die dorp Tombu, net wes van die Parc Nacional do Iona en by die koördinate 16° 35′ suid en 11° 42′ oos.

Teenswoordig[wysig | wysig bron]

Die eiland is soms skaars 2 m bo seevlak en dit word al kleiner. In 1920 is daar 'n vuurtoring van 12 m hoog gebou. Ook is daar 'n verlate kerkie. Op 14 Maart 1962 het die suidelike landengte deurgebreek en is die destydse skiereiland (wat die baai gevorm het) 'n eiland. Sedert 1974 is die eiland onbewoon en neem die immer verskuiwende hoë sandduine van die Namibwoestyn die geboue oor. Daarby pla ook nog die sterk winde. Hierdie afgeleë gebied met sy ryk viswaters lok hengelaars, avonturiers en 'n groot voëlbevolking, maar baie min toeriste.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die baai is waarskynlik reeds in 1486 deur Diogo Cão besoek. Later was ook Bartolomeus Dias daar. In 1860 het Friedrich Martin Josef Welwitsch dit besoek, en dieselfde dekade het Portugese vissermanne daar begin woon en vis gesout en gedroog en visolie en vismeel geproduseer. Die HMS Waterwitch het in 1894 die baai vir die eerste maal opgemeet. Vyfduisend skepe kon maklik in die baai van 330 km² voor anker lê. Toe was die baai 'n 10 km wyd by sy ingang wat verminder het na 3 km by die suidpunt (die landengte). C.J. Rhodes het met die Portugese owerheid gesprekke gevoer oor 'n moontlike spoorlyn van Livingstone na hierdie hawe. Op hierdie wyse wou Rhodes 'n hawe vir Noord- en Suid-Rhodesië verkry. So ook wou die Duitse regering in Berlyn 'n spoorlyn bou van die kopermyne in die noorde van Duits-Suidwes-Afrika na hierdie baai. Van beide planne het niks gekom nie. In 1904 het 'n Russsiese vloot hier geskuil om reparasies aan hul skepe uit te voer. Ook Noorse walvisjagters het die baai benut. By hul vertrek het hulle 'n trop honde agtergelaat wat verwilder het en wonderbaarlik aan die woestyntoestande aangepas het.

Na 1950[wysig | wysig bron]

Kort na 1950 het die Portugese 'n pompstasie by die Kunenerivier gebou en water met 'n pyplyn van nagenoeg 50 km na die baai gebring. Daarna is visverwerkingsfabrieke opgerig, die hawe ontwikkel, 'n aanloopbaan vir ligte vliegtuie aangelê, huise, 'n kerk en skool gebou en 'n radiostasie opgerig. Die meeste geboue is op stelte gebou om dit te beskerm teen die hoë seegety sowel as die aanhoudend veranderende duine.

Naam[wysig | wysig bron]

Net noord van hierdie baai is Olifantbaai. Daarom is hierdie baai na die tier vernoem. Op sommige kaarte word hierdie Tierbaai met die uiters gepaste naam Groot Visbaai aangedui.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Green, Lawrence G.: Old Africa Untamed. Kaapstad: Howard Timmins, 1974. ISBN 0-86978-080-8
  • Green, Lawrence G.: Under a sky like flame. Kaapstad: Howard B. Timmins, 1954.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]