Gaan na inhoud

Litiumioonbattery

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
'n Varta litiumioonbattery, Museum Autovision, Altlussheim, Duitsland

'n Litiumioonbattery (soms Li-ion battery) is 'n lid van 'n familie van herlaaibare batterye wat litiumione beweeg van die negatiewe elektrode na die positiewe elektrode tydens ontlading, en terug wanneer die battery weer herlaai word. Litiumioonbatterye gebruik 'n organiese litiumverbinding as een elektrodemateriaal, in teenstelling met die metaal litium wat gebruik word in 'n nie-herlaaibare litiumbattery. Die elektroliet, wat voorsiening maak vir ioniese beweging, en die twee elektrodes is die samestellende komponente van 'n litiumioonbatterysel.

Litiumioonbatterye is algemeen in huiselektronika. Hulle is van die mees populêre vorme van herlaaibare batterye vir draagbare elektroniese toestelle, met 'n hoë energie-digtheid, klein geheue effek[1] en 'n lae self-ontlading. Buiten in verbruikerselektronika, groei litiumioonbatterye ook in gewildheid vir militêre, elektriese batteryvoertuig- en lug- en ruimtevaarttoepassings.[2][3]

Litiumioonbatterye[4] is tans besig om 'n gemeenskaplike plaasvervanger vir loodsuurbatterye te word, wat histories gebruik is vir gholfkarretjies en nutsvoertuie. In plaas van swaar loodplate en suurelektroliet, is die neiging om eerder liggewig litiumioonbatterypakke te gebruik wat dieselfde spanning bied as loodsuurbatterye, sodat daar geen verandering aan die voertuig se aandryfstelsel nodig is nie.

Die batterye het in 2013 bekend geraak toe hulle brande aan boord van die Boeing 787 Dreamliner veroorsaak het.

Nuwe generasie batterye

[wysig | wysig bron]

Die eerste generasie litiumioonbatterye was meestal gebaseer op litiumkobaltiet. Dit het aanleiding gegee tot twee bekommernisse. Een is dat kobalt 'n relatief ongewone metaal is en dat die ontginning daarvan - meestal in die DRK - dikwels onder onmenslike omstandighede gedoen word. Die ander een was die termiese stabiliteitsprobleme wat die stelsel 'n brandgevaar gemaak het. 'n Nuwe generasie batterye het in die vroeë helfte van die 2020's oorgeneem. Dit is gebaseer op litiumysterfosfaat as katodemateriaal. Yster is baie algemener as kobalt en baie goedkoper. Hierdie nuwe LFP-stelsels is beide goedkoper en beter. Hulle ly nie meer aan dieselfde kommernisse nie en is minder giftig.[5]

Sien ook

[wysig | wysig bron]

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "Memory effect now also found in lithium-ion batteries". Besoek op 5 Augustus 2015.
  2. Ballon, Massie Santos (14 Oktober 2008). "Electrovaya, Tata Motors to make electric Indica". cleantech.com. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 9 Mei 2011. Besoek op 11 Junie 2010.
  3. Darren, Orf (6 Januarie 2023). "510 thread battery". Key Wafer Sawing Factors. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Mei 2013. Besoek op 14 April 2013.
  4. Vilicn, Roby (1 November 2020). "lithium ion battery". lithiumbatterychina.com. Besoek op 1 November 2020.
  5. "Grepow lfp battery encyclopedia; 2023". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Junie 2025. Besoek op 17 Julie 2025.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.