Lockheed Martin F-35 Lightning II

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
F-35 Lightning II

P-38 Lightning · P-80 Shooting Star · F-22 Raptor · F-35 Lightning II

Tipe Multirol-aanvalsvliegtuig
Vervaardiger Lockheed Martin (Skunk Works) en ander vennote
Ontwerp deur Lockheed Martin
Nooiensvlug 15 Desember 2006
Status In ontwikkeling
Hoofgebruikers Amerikaanse Lugmag
Mariene Korps
Amerikaanse Vloot
Vervaardig 2006–huidig
Aantal gebou 150 teen Mei 2014[1]
Programkoste VS$1.0165 triljoen (geprojekteer oor 55 jaar)[2]
Eenheidskoste F-35A: VS$114 miljoen (laekoers aanvanklike produksie, volle produksie in 2018 behoort VS$85 miljoen te wees)[3][4]
F-35B: VS$142 miljoen (laekoers aanvanklike produksie)[3][4]
F-35C: VS$132 miljoen (laekoers aanvanklike produksie)[3][4]
Ontwikkel van Lockheed Martin X-35

Die Lockheed Martin F-35 Lightning II is 'n familie van enkelsitplek, enkelmotorige, alle weer, verrassingselement ("stealth") multirolvegvliegtuie wat tans hul finale ontwikkeling en toetsing ondergaan. Die vyfde generasie vegvliegtuig is ontwerp om grondaanval-, verkennings-, en lugverdedigingsmissies uit te voer. Die F-35 het drie hoofmodelle: die F-35A konvensionele opstyg en landing (CTOL) variant, die F-35B kortopstyg en vertikale-landing (STOVL) variant, en die F-35C vliegdekskip-gebaseerde (CATOBAR) variant.

Die F-35 is afstammelinge van die X-35, wat die wenontwerp was van die "Joint Strike Fighter" (JSF)-program. Dit is ontwerp en word gebou deur 'n lugvaartnywerheidspan gelei deur Lockheed Martin. Ander groot F-35 vennote in die industrie sluit in Northrop Grumman, Pratt & Whitney en BAE Systems. Die F-35 het sy nooiensvlug op 15 Desember 2006 gevlieg. Die Verenigde State van Amerika beplan om 2443 vliegtuie aan te koop. Die F-35 variante is bedoel om die grootste deel van sy bemande taktiese lugkrag vir die Amerikaanse Lugmag, Mariene Korps en Vloot te verskaf oor die komende dekades. Aflewerings van die F-35 vir die Amerikaanse militêre takke is geskeduleer om teen 2037 voltooi te wees.

F-35 JSF ontwikkeling word hoofsaaklik befonds deur die Verenigde State van Amerika met bykomende befondsing van vennote. Die vennootnasies is NAVO-lede of Amerikaanse bondgenote. Die Verenigde Koninkryk, Italië, Australië, Kanada, Noorweë, Denemarke, Nederland en Turkye is deel van die aktiewe ontwikkelingsprogram.[5][6] Verskeie ander lande het bestellings geplaas, of oorweeg bestellings, vir die F-35.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. BAE Systems completes 150th aircraft for F35 fighter programme”. BAE Systems.
  2. Wheeler, Winslow T (25 April 2014). “The cost to acquire the F-35 has gone up compared to last year’s estimate”. arizonadailyindependent.com. URL besoek op 29 April 2014.
  3. 3,0 3,1 3,2 https://www.f35.com/about/fast-facts/cost
  4. 4,0 4,1 4,2 F-35 Deal Targets Unit Cost Below $100 Million”.
  5. "F-35 Global Partnerships." Lockheed Martin. Besoek:: 31 Oktober 2012.
  6. Dudley, Richard. "Program Partners Confirm Support for F-35 Joint Strike Fighter." Defence Update, 5 Maart 2012. Besoek: 18 Maart 2012.


Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.