Marcel Duchamp

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Marcel Duchamp
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Marcel Duchamp, ca. 1927

Geboortenaam Henri Robert Marcel Duchamp
Gebore (1887-07-28)28 Julie 1887
Blainville-Crevon, Frankryk
Oorlede 2 Oktober 1968 (op 81)
Neuilly-sur-Seine, Frankryk
Nasionaliteit Vlag van Frankryk Frankryk
Vlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State (vanaf 1955)
Ouers Eugene en Lucie Duchamp
Beroep skilder en skrywer
Bekend vir Nude Descending a Staircase, No. 2 (1912)
Fountain (1917)
The Bride Stripped Bare By Her Bachelors, Even (1915–23)
Étant donnés (1946–66)

Marcel Duchamp [maʁ'sɛl dy'ʃɑ̃] (volle naam: Henri Robert Marcel Duchamp, * 28 Julie 1887; † 2 Oktober 1968) was 'n Frans-Amerikaanse skilder, beeldende kunstenaar en skrywer. Duchamp was een van die grondleggers van moderne konseptuele kuns (konsepkuns) en word ook as 'n wegbereider van kubisme, dadaïsme en surrealisme beskou. Die kunsprys Prix Marcel Duchamp is na hom vernoem.

Sedert die 1960's word Duchamp deur baie kunshistorici en -kritici as die belangrikste kunstenaar van die 20ste eeu beskou, terwyl die Franse digter en skrywer André Breton (1896–1966) hom as die "mees intelligente man van die eeu" beskryf het. Duchamp het waarnemers gedwing om nuwe gedagtes te vorm oor wat kuns is.[1] Sy nuwe definisie van kuns was dié van 'n konsep eerder as dié van 'n blote produk.[2] Deur gewone alledaagse gebruiksvoorwerpe, wat buite 'n kunsmuseum nooit as kunswerke beskou sou word nie, na 'n galery te neem en hulle met klein aanpassings as kunswerke te vertoon, het Duchamp bestaande konsepte van kuns radikaal bevraagteken. Tydgenote het in vurige debatte oor Duchamp se kuns geraak, en verskeie kere het dit tot skandale gelei.

Sy skildery Nu descendant un escalier ("Ontblote vrou wat 'n trap afklim") het in 1913 emosies opgesweep, net soos die opvoering van Igor Strawinski se ballet- en orkesstuk Le Sacre du printemps (Die Lenteoffer) in dieselfde jaar in Parys. 'n Resensent van die gesiene dagblad The New York Times het die werk beskryf as "'n ontploffing in 'n dakteëlfabriek".[3]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]