Marikana-slagting

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Die EPC-afdeling van Lonmin Platinum oos van Marikana, Noordwes

Die Marikana-slagting het op 16 Augustus 2012 by die Lonmin-myn in Marikana, Noordwes, plaasgevind. Verskeie mynwerkers van die AMCU-vakbond is deur die polisie doodgeskiet. Die polisie het probeer om geweldadige stakers wat op 'n heuwel saamgedrom het uitmekaar te jaag, waarna die skietery begin het. Vier-en-dertig betogers is in die voorval dood.[1][2]

Volgens die Azanian People's Organization herinner die slagting aan die massamoord op 21 Maart 1960 in Sharpeville, op 16 Junie 1976 in Soweto en op 17 Junie 1992 in Boipatong.[3]

Omstredenheid het na vore getree toe nadoodse ondersoeke toon dat die meeste myners probeer vlug het en in die rug geskiet is,[4] en dat baie slagoffers ver van polisielyne geskiet is.[5] Op 18 September het 'n bemiddelaar aangekondig dat 'n oplossing vir die konflik beding is, deur te verklaar dat die stakende mynwerkers 'n 22% salarisverhoging en 'n eenmalige betaling van R2000 aanvaar het, en sal terugkeer werk toe op 20 September. Die staking is beskou as 'n seminale gebeurtenis in die moderne Suid-Afrikaanse geskiedenis, en is gevolg deur soortgelyke stakings by ander myne in Suid-Afrika,[6][7] gebeure wat gesamentlik gesorg het dat 2012 die ergste protesjaar in die land se geskiedenis was sedert die einde van apartheid.[8]

Die Marikana-slagting het as 'n onbeskermde staking begin by 'n myn wat deur Lonmin besit word in die Marikana-gebied, naby Rustenburg, Suid-Afrika in 2012. Die staking het daarna internasionale aandag gevestig op 'n reeks voorvalle van geweld tussen die Suid-Afrikaanse Polisiediens, Lonminsekuriteit en die leierskap van die National Union of Mineworkers (NUM) aan die een kant en die stakende mynwerkers aan die ander kant, wat gelei het tot die dood van 44 mense, van wie 41 stakende mynwerkers was wat deur die polisie doodgeskiet is. Tydens dieselfde voorval is ook ten minste 78 bykomende werkers beseer. Die totale aantal beserings tydens die staking is onbekend. In reaksie op die Lonminstaking, was daar 'n golf van ander stakings in die Suid-Afrikaanse mynbedryf.

Die eerste voorvalle van geweld is op 11 Augustus aangemeld, ná NUM-leiers op NUM-lede losgebrand het wat gestaak het. In aanvanklike verslae is berig dat twee stakers daardie dag gesterf het,[9] maar later geblyk dat twee stakers slegs ernstig gewond is, maar nie dood is nie, in die skietery deur NUM-lede.[10] Hierdie geweld is gevolg deur die dood van agt ander stakers, polisielede en sekuriteitspersoneel in die opvolgende drie dae.[11][12]


Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. SAPD-Twitterboodskap
  2. More Than 30 Died in South Africa Mine Crackdown: Police, New York Times, 17 Augustus 2012
  3. Massaslagting skok wêreld, PRAAG, 17 Augustus 2012
  4. ‘Autopsies show miners were fleeing’, The Star, 28 Augustus 2012
  5. Poplak, Richard (8 September 2012). “Marikana's Small Koppie: 14 dead, 300 metres away from Wonderkop. Why?”. Daily Maverick. URL besoek op 12 September 2012.
  6. "Bokoni platinum mine strike shootings", The Guardian, 17 Oktober 2012.
  7. "AngloGold says illegal strike spreads in South Africa", Reuters, Ed Stoddard and Sherilee Lakmidas, 26 September 2012.
  8. Maeve McClenaghan (18 Oktober 2012). “South African massacre was the tip of an iceberg”. The Bureau of Investigative Journalism.
  9. "Marikana Prequel – NUM and the murders that started it all", Daily Maverick, 12 Oktober 2012.
  10. Marikana Commission: NUM in a deep hole over the fight that started it all, by Sipho Hhlongwane, The Daily Maverick, 1 Februarie 2013
  11. "NUM: Lethal force ahead of Marikana shootings was justified", Mail & Guardian, 22 Oktober 2012. URL besoek op 23 Oktober 2012.
  12. "Miners killed like possessed vermin", Mail & Guardian, 23 Oktober 2012. URL besoek op 23 Oktober 2012.