Mesoproterosoïkum

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Eon Era Periode Ouderdom  mj.
Fanerosoïkum Paleosoïkum Kambrium later
Proterosoïkum Neo- Ediacarium 635 - 541
Kriogenium 720 - 635
Tonium 1000 - 720
Meso- Stenium 1200 - 1000
Ektasium 1400 - 1200
Kalimnium 1600 - 1400
Paleo- Staterium 1800 - 1600
Orosirium 2050 - 1800
Riasium 2300 - 2050
Siderium 2500 - 2300
Argeïkum Neoargeïkum vroeër
Indeling van die Proterosoïkum volgens die ICS.[1]

Die Mesoproterosoïkum is die middelste era van die Proterosoïese Eon. Dit het geduur van 1,6 - 1,0 miljard jaar gelede.

In hierdie era is die oseane oksies, hulle bevat opgeloste suurstof soos dit ook vandag is. Die verhouding van sware en ligte ysterisotope in ysterafsetting is hoog. Die vorming van gelaagde ysterformasies het opgehou. [2] Dit het groot gevolge vir die lewe in die oseane, omdat anaërobiese organismes hierdeur verdring word.

Die mikrofossiele wat in hierdie tyd gevorm word (die "akritarge"), kry meer struktuur en daar word aangeneem dat eukariote in die begin van die Mesoprotersoïkum verskyn het. Genetiese navorsing dui ook aan dat die ontstaan van die Plantae in hierdie era plaasgevind moet hê. Die molekulêre klok wys na die Kalimnium.[3]

Stromatoliete was volop in hierdie tyd en hulle het verminder in die Neoproterosoïkum. Die atmosfeer het net ongeveer 1% suurstof bevat. Aan die einde van die era het die kratons saamgepak tot 'n superkontinent wat Rodinië genoem word en die suurstofgehalte het tot ongeveer 4% toegeneem.[4] Aan die begin van die era het dalk 'n ander superkontinent bestaan wat Columbia genoem word, maar daar is min gegewens daaroor.


Verwysings[wysig | wysig bron]