NG gemeente Bethlehem-Wes

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Wynand Louw het die kerkgebou ontwerp wat 18 Februarie 1931 ingewy is.
Ds. J.C. du Plessis, van 16 Junie 1928 tot 4 Februarie 1945 die gemeente se eerste leraar .

Die NG gemeente Bethlehem-Wes is, hoewel nie die moedergemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op Bethlehem in die Vrystaat nie, wel die oudste gemeente van dié kerkverband nadat die moedergemeente Bethlehem by haar oudste dogtergemeente ingelyf is. Dit was met stigting di 69ste gemeente in die Vrystaatse Sinode.

Stigting[wysig | wysig bron]

Die kerkgebou in 1934.
Ds. A.J.L. Hofmeyr het op 28 Februarie 1931 die wydingsdiens waargeneem toe die gemeente se sierlike maar duur kerkgebou in gebruik geneem is.
Ds. T.N. du Toit en sy gesin. Hy het in 1948 die gemeente se eerste medeleraar geword.
Ds. J.J.G. Loots, leraar van 1949 tot 1953.
Ds. B.P. PIeterse is op 26 Julie 1969 as leraar van die gemeente bevestig. Hy het sy emeritaat hier aanvaar op 19 Junie 1988.

Vanweë die snelle uitbreiding van Bethlehem – reeds vroeg in die 20ste eeu 'n belangrike spoorweg- en onderwyssentrum, geleë in 'n hoogs produktiewe landboustreek – het die getal lidmate van die NG gemeente omstreeks 1925 tot oor die 2 000 aangroei. Die kerkraad besluit om die Bethlehem-gemeente te verdeel en op 21 Junie 1927 kom die gemeente Bethlehem-Wes tot stand.

Eerste leraar, kerkbou[wysig | wysig bron]

Op 16 Junie 1928 is die eerste leraar van die nuwe gemeente, in die persoon van ds. J.C. du Plessis van Jagersfontein, hier bevestig. Op 28 Februarie 1931 is 'n sierlike godsgebou, op die hoek van Kerk- en Thomsonstraat, met 'n 29,3 m hoë toring na die ontwerp van die vermaarde Afrikaanse argitek Wynand Louw van die Paarl ingewy. By dié geleentheid het ds. A.J.L.Hofmeyr die wydingsdiens waargeneem. Louw het die gebou eklekties ontwerp as samevoeging van verskillende style, onder meer Doriese kolomme, 'n Barok-voordeur en Romaans-Bisantynse vensters. Die bouaannemers was W.J. du Plessis en Broer. Dit bied sitplek aan 1 200 kerkgangers. Die kerkorrel is op 14 November 1929 van Cooper, Gill en Tomkins gekoop. Op 30 Januarie 1930 is die kerkhorlosie en klok van W.W. Keay van Kaapstad aangekoop. Dit weeg 568 kg.[1]

Die gemeente sou nog lank noustrop trek om die reuseskuldelas van £21 466 – die kerk het £24 178 gekos – te delg, want die Groot Depressie en droogte van 1933 het die jong gemeente swaar getref.

Met 'n vaste hand en onwrikbare geloof het ds. Du Plessis die gemeente egter deur hierdie krisisjare geloods. Toe hy op 4 Februarie 1945 na Beaufort-Wes vertrek, was meer as die helfte van die skuldelas uitgewis.

Tweede leraar[wysig | wysig bron]

Ds. J.T.M. De Jongh van Arkel het in 1945 die teuels oorgeneem en onder sy taktvolle leiding, gepaar met 'n innemende persoonlikheid, is die skuldelas die laaste nekslag toegedien, en kon die aanvoorwerk vir twee doelmatige pastorieë, wat in 1949 en 1950 voltooi is, 'n aanvang neem. In 1947 is die diens van 'n hulpleraar, ds. D. Botha, ingeroep. In 1948 word prop. T.N. du Toit as eerste medeleraar in die boesem van die gemeente verwelkom. In 1948 neem ds. Van Arkel 'n beroep as sekretaris van die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap aan en word ds. J.J.G. Loots, van die gemeente Capital Park, op 14 Mei 1949 in die gemeente bevestig. Onder die nugtere en bekwame leiding van hierdie twee godsmanne het die gemeentelike werk in al sy vertakkinge gesonde groei en vooruitgang getoon.

Met die ontginning van Môrelig, 'n nuwe dorpsuitbreiding wat binne die grense van die gemeente val, het belangrike ontwikkelinge die gemeente voor die deur gestaan. In 1945 kon die gemeente sy eerste sendingleraar, eerw. J.P. Jacobs, bevestig. Met noeste vlyt en toewyding het eerw. Jacobs die sendingwerk in die gemeente opgebou en uitgebou sodat daar in 1950 een van die sierlikste sendingkerke in ons land in die plaaslike lokasie kon verrys.

Enkele leraars[wysig | wysig bron]

Galery[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]