NG gemeente Voortrekkerhoogte

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ds. J.H. Lourens, leraar van 1948 tot 1951.
Die NG kerk Voortrekkerhoogte was 'n geskenk van die staat aan die NG Kerk.
Ds. W.J. Meintjes, leraar van 1956 tot 1964.
Ds. G.R. van Rooijen, leraar van 1952 tot 1960.
Ds. S.W. Burger, leraar van 1947 tot iewers in die sestigerjare.
Ds. A De V. Visser, leraar van 1962 tot 1968 toe hy op 28 Julie bevestig word in die dogtergemeente Voortrekkerhoogte-Oos.
Ds. M.C.K. Loots, leraar van 1968 tot 1971.

Die NG gemeente Voortrekkerhoogte was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Pretoria. Nadat die demografiese veranderings in die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag die sinvolle voortbestaan van dié oudste militêre gemeente van die NG Kerk, soos trouens amper al die militêre gemeentes landwyd, onmoontlik gemaak het, is dit saam met 'Voortrekkerhoogte-Oos en –Wes by Skanskop ingelyf, waarvan die naam verander is na Schanshoogte. Schanshoogte is op sy beurt ingelyf by Valhalla.

Agtergrond[wysig | wysig bron]

Wat geestelike bearbeiding betref, was die soldaat wat aan 'n Afrikaanse kerk behoort het, tot en met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in 'n herderlose woestyn. Gedurende die Eerste Wêreldoorlog het eerw. John Murray as kapelaan aangesluit en die Afrikaanssprekende soldate getrou en dikwels onder baie ontmoedigende omstandighede vir 13 jaar en ses maande jaar bearbei.

In 1930 het eerw. A.G.O. Coertse die kapelaanskap aanvaar. Van 1930 tot 1940 was Voortrekkerhoogte 'n wyk van Pretoria-Wes; voorheen het dit onder die gemeente Pretoria geressorteer. Met eerw. (later ds.) Coertse se koms het daar 'n nuwe wending gekom en Voortrekkerhoogte as selfstandige gemeente met sy sierlike kerkgebou, wat die staat aan die gemeente geskenk het, en kerklike en ander organisasies het later getuig van sy wakker gees en toegewyde ywer.

In 1947 neem hy 'n beroep na die pas gestigte gemeente Derdepoort aan en word hy opgevolg deur ds. S.W. Burger. Later het eerw. C.W. de Kock hom bygestaan. In 1938 is die mooi kerkgebou ingewy. Die kerk staan reg teenoor die Militêre Kollege waarin aanvanklik die kerkdienste gehou was. Die kollege se leuse was: Paratus, dit wil sê “wees gereed". “Die kerk met sy toring wat na bowe wys, is ook 'n vingerwysing om gereed te wees,” volgens Ons gemeentelike feesalbum van 1952, “maar vir die Ewige Lewe in Jesus Christus.”

Afstigting[wysig | wysig bron]

Met die jare het dit duideliker geword dat Voortrekkerhoogte met sy eiesoortige gemeenskap in 'n soort van afsondering verkeer en onmoontlik as wyk van 'n burgerlike gemeente behoorlik geestelik bearbei kon word. Op 19 Junie 1940 is die wyk Voortrekkerhoogte as selfstandige gemeente gestig en het so die eerste van vele militêre gemeentes van die Kerk landwyd geword. “Van nou af aan kon die Kerk meer regstreeks reg laat geskied aan die geestelike bearbeiding en versorging van die soldaat en sy gesin,” aldus Ons gemeentelike feesalbum. “Nou kon die soldaat ook vir die eerste keer voel dat sy Kerk werklik by hom staan en dat hy in alle opsigte 'n integrale deel daarvan is.”

Gedurende die oorlogsjare van 1939 tot 1945, toe Voortrekkerhoogte die deurgangsoord geword het van duisende en nog duisende soldate, het die werklike waarde en betekenis van sy status as gemeente na vore gekom en berusting gebring in die bekommerde hart van menige agterblywende. Te velde het 62 predikante en sendelinge as veldpredikers die geestelike bearbeiding van die soldate voortgesit en meer as 2 200 van hulle voorberei en as lidmate aangeneem.

Enkele leraars[wysig | wysig bron]

  • Schalk Willem Burger, 1947 - ?
  • Jacobus Hermanus Lourens, 1948 - 1951
  • Willem Johannes Meintjes, 1956 - 1964 (waarna Tek vanaf 13 Desember daardie jaar)
  • Gert Reynier van Rooijen, 1952 - 1960
  • Abraham De Villiers Visser, 1962 – 1968 (waarna Voortrekkerhoogte-Oos)
  • Michiel Cornelis Kalp Loots, 1968 – 1971
  • Nicolas Cornelius Ackermann, 1971 - 1981 (kapelaan in die SAW); 1984 - 1988 (Europa-wyk)
  • Jacobus Johannes van Zyl, 1970 - 1975 (Europa-wyk)

Bronne[wysig | wysig bron]

Sien ook[wysig | wysig bron]