Panaitios

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Panaitios
Panaetius Nuremberg Chronicle.jpg
Panaitios, uitgebeeld as 'n middeleeuse geleerde in die Nürenbergse Kroniek
Geboreca. 185/180 v.C.
Sterfca. 110/109 v.C.
NasionaliteitAntieke Griekeland

Panaitios (Grieks: Παναίτιος; ca. 185/180 – ca. 110/09 v.C.[1]) van Rhodos was 'n stoïsynse filosoof. Hy was 'n leerling van Diogenes van Babilon en Antipater van Tarsus in Athene, voordat hy na Rome verhuis het, waar hy baie gedoen het om die stoïese doktrines aan die stad bekend te stel. Na die dood van Scipio in 129 v.C., het hy na die stoïsynse skool in Athene teruggekeer, waarvan hy die laaste onbetwiste skolarg, (skoolhoof) was. Met Panaitios het stoïsisme meer eklekties geword. Sy mees beroemde werk was Omtrent Pligte, die hoofbron wat deur Cicero in sy werk oor dieselfde onderwerp geraadpleeg is. Sy vernaamste leerling en dissipel in filosofie was Poseidonios.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Tiziano Dorandi, Hoofstuk 2: Kronologie, in Algra et al. (1999) The Cambridge History of Hellenistic Philosophy, bladsye 41-2. Cambridge