Peugeot 205

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Peugeot 205 GTI

Die Peugeot 205 is 'n stadsmotortjie wat van 1983 tot 1998 deur die Franse vervaardiger Peugeot vervaardig is.

Dit is in 1990 deur CAR Magazine as hul "motor van die dekade" verklaar. Dit het ook What Car? se Motor van die Jaar gewen in 1984.

Die stilering van die 205 word dikwels as 'n Pininfarina-ontwerp beskou, hoewel Gerard Welter beweer dat dit 'n interne ontwerp is; Pininfarina het slegs die Cabriolet gestileer.[1] Dit word dikwels gekenmerk as die motor wat Peugeot se lot verander het. Voor die 205 word Peugeot beskou as die konserwatiefste van Frankryk se "groot drie" motorvervaardigers, wat groot motors soos die 504 en 505 vervaardig, hoewel dit in 1973 met die Peugeot 104 die moderne superminimark betree het. Die ontstaan van die 205 lê in Peugeot se oorname in 1978 van Chrysler se Europese afdelings Simca en die voormalige Rootes-groep, wat oor die nodige kundigheid beskik om klein motors te vervaardig, waaronder die Simca 1100 in Frankryk en Hillman Imp in Brittanje. Dit was ongeveer hierdie tyd dat Peugeot begin werk het aan die ontwikkeling van 'n nuwe supermini vir die 1980's.

Ontwerp[wysig | wysig bron]

5-deur voor-opsmuk
3-deur voor-opsmuk

Vroeg in die 205 se lewe het dit die X-enjin (algemeen bekend as die Douvrin "Suitcase Engine") van die ouer Peugeot 104 gebruik, hoewel dit later (1987–1988) vervang is met die nuwer XU- en TU- series-enjins, wat 'n PSA-ontwerp was. Enjins het gewissel van 954 cc tot 1905 cc enjinverplasing, met vergasser of brandstofinspuiting petrol- en dieselweergawes. Die gebruik van die nou standaard PSA Peugeot Citroën-suspensieuitleg van MacPhersonstutte aan die voorkant en torsiestaaf-agtervering, wat in die Peugeot 305 Estate gedebuteer het, was 'n belangrike bestanddeel van die sukses van die 205. Dit is ten volle onafhanklik met behulp van torsiestange en agterarms. Dit is baie kompak en is ontwerp om die inkeping van die vering in die bagasiebak te minimaliseer, wat 'n wye plat laairuimte bied, terwyl dit uitstekende bestuur en hantering bied.

Vrystelling[wysig | wysig bron]

Dit is op 24 Februarie 1983 van stapel gestuur en is in September daardie jaar in die regterstuurvorm vir die Britse mark bekendgestel.[2] Kort na sy bekendstelling is dit net-net deur die soortgelyke grootte Fiat Uno uitgekikker vir die Europese Motor-van-die-Jaartoekenning, maar uiteindelik sou dit (volgens die organiseerders van die toekenning) 'n beter beeld en 'n langer hoë markvraag geniet as sy Italiaanse mededinger.[3] Dit was een van die vyf belangrike klein motors wat binne 'n jaar van mekaar op die Europese mark bekend gestel is - die ander drie modelle is die Uno, die tweede generasie Ford Fiesta, die oorspronklike Opel Corsa (verkoop as die Vauxhall Nova in die Britse mark) en die oorspronklike Nissan Micra. Die bekendstelling is ook direk gevolg deur die Austin Metro en Volkswagen Polo MK2.

Enjinopsies[wysig | wysig bron]

5-deur (opgesmuk)
3-deur (opgesmuk)

Die dieselmodelle het die XUD PSA inlynviersilinder-enjin gebruik, ontwikkel uit die Citroën BX wat in September 1982 bekendgestel is. Hierdie XUD-enjins het 'n kapasiteit van 1769 cc (XUD7) en 1905 cc (XUD9) en is nou verwant aan die XU5- en XU9-petrolenjins in die BX16 en BX19 van die tyd, asook die enjins wat later in die 205 GTI 1.6 en outomaties (ook 1.6) en GTI 1.9 (nog 'n Peugeot) gebruik is.

Citroën PSA-produkte, soos die 305 en Talbot Horizon sowel as die BX, gebruik die XUD9 1905 cc dieselenjin met dieselfde kapasiteit as die 205 GTI 1.9 en Citroën BX 19 petrolenjinmodelle. Die XUD7 (en XUD9) se dieselenjins het wêreldwyd opslae gemaak en baie kopers was beïndruk deur petrolenjinverrigting gekombineer met dieselekonomie. Die 205 GRD was byvoorbeeld net so vinnig maar gladder as die 205 GR (1.4 petrol, 44 kW) omdat die enjin die krag by veel laer toere ontwikkel het, terwyl dit baie minder brandstof gebruik het.

Opdaterings[wysig | wysig bron]

Die 205 was 'n onmiddellike treffer, en die stilering daarvan het weerklink in elke Peugeot-model wat sou volg. Die buite-stilering is nooit in die 15-jaar-produksieloop veel opgesmuk of aansienlik verander nie. Daar was 'n herontwerp van die paneelbord vir die modeljaar 1988, en aan die einde van 1990 het ontwerpers vir die 205 nuwe deurontwerpe en kaarte, helderglas voorflikkerligte, nuwe 'gerookte' agterliggies, enkelpunt-petrolinspuiting en katalitiese omsetters aangebring om aan die nuwe 1992-besoedelingslimiete te voldoen.

Hierdie opdaterings het op 'n belangrike tydstip gekom, aangesien daar ook in 1990 'n heeltemal nuwe Franse mededinger, die Renault Clio, was, terwyl die Rover Metro en Volkswagen Polo ook sterk opgedateer is, en Ford reeds sy Fiesta met 'n derde generasie-model vervang het. Die 205 word in 1990 nog steeds wyd beskou as die maatstaf in hierdie sektor.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. https://www.telegraph.co.uk/motoring/4755873/Keeping-track-I-knew-that.-Or-did-I.html
  2. "Driven: Peugeot 205 GTI and T16 | Features | octane" (in Engels). Classicandperformancecar.com. 23 Februarie 1983. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 21 Augustus 2014. Besoek op 24 Augustus 2011.
  3. "Previous winners" (in Engels). Car of the year. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 Augustus 2017. Besoek op 4 Desember 2010.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]