Pierre Trudeau

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Pierre Elliott Trudeau
Pierre Trudeau

Trudeau in 1975


Ampstermyn
20 April 1968 – 4 Junie 1979
Voorafgegaan deur Lester B. Pearson
Opgevolg deur Joe Clark
Ampstermyn
3 Maart 1980 – 30 Junie 1984
Voorafgegaan deur Joe Clark
Opgevolg deur John Turner

Leier van die Amptelike Opposisie
Ampstermyn
4 Junie 1979 – 3 Maart 1980
Voorafgegaan deur Joe Clark
Opgevolg deur Joe Clark

Leier van die Liberale Party van Kanada
Ampstermyn
6 April 1968 – 16 Junie 1984
Voorafgegaan deur Lester B. Pearson
Opgevolg deur John Turner

Minister van Justisie
Ampstermyn
4 April 1967 – 5 Julie 1968
Voorafgegaan deur Lucien Cardin
Opgevolg deur John Turner

Persoonlike besonderhede
Geboorte 18 Oktober 1919
Montreal, Quebec, Kanada
Sterfte 28 September 2000
Montreal, Quebec, Kanada
Politieke party Liberale Party van Kanada
Eggenoot/eggenote Margaret Trudeau (1971–1984)
Kind(ers) Justin Trudeau
Alexandre Trudeau
Michel Trudeau
Sarah Elisabeth Coyne (dogter met Deborah Coyne)
Alma mater Université de Montréal
Harvard-universiteit
Institut d'Études Politiques de Paris
London School of Economics
Religie Rooms-Katoliek
Handtekening Pierre Trudeau Signature 2.svg

Joseph Philippe Pierre Yves Elliott Trudeau (Engels: [truːˈdoʊ]; Frans: [tʁydo]; * 18 Oktober 1919; † 28 September 2000), algemeen bekend as Pierre Trudeau of Pierre Elliott Trudeau, was die 15de eerste minister van Kanada en het twee ampstermyne gedien: tussen 20 April 1968 en 4 Junie 1979, en tussen 3 Maart 1980 en 30 Junie 1984.

Trudeau het sy politieke loopbaan as advokaat, intellektuele en politieke aktivis in sy geboorteprovinsie Quebec begin. In die 1960's het hy by die Liberale Party van Kanada aangesluit en sodoende op federale vlak by die politieke lewe betrokke geraak. Hy is deur die destydse premier Lester B. Pearson as parlementêre sekretaris aangestel en later as Minister van Justisie in Pearson se kabinet benoem.

Trudeau het kort voor lank 'n mediasensasie veroorsaak (waarna as Trudeaumania verwys is) toe hy in 1968 sy kandidaatskap vir die pos as leier van die Liberale Party aankondig – 'n politieke wedren wat hy maklik gewen het. Vanaf die laat sestigerjare tot in die middel van die 1980's het hy met sy sprankelende persoonlikheid die politieke toneel in Kanada in 'n voorheen ongekende mate oorheers en orals in die land uiteenlopende reaksie uitgelok. Hy is bewonder deur sy aanhangers, maar het tegelykertyd polarisasie aangewakker. Sy persoonlike leuse was "Rede bo passie."

Die belangrikste politieke prestasies gedurende sy twee ampstermyne was die vestiging van diplomatieke betrekkinge met die Volksrepubliek China in 1976, die verbetering van betrekkinge met Frankryk, die oorwinning oor die separatistebeweging in die Franssprekende provinsie Quebec, die verkryging van konstitusionele onafhanklikheid van die Britse Parlement en die samestelling van 'n nuwe Kanadese grondwet waarin basiese burgerregte veranker en 'n formule vir toekomstige wysigings ingesluit is.[1]

In 1984 het Pierre Trudeau uit die politiek bedank en is deur John Turner as eerste minister opgevolg.

Verwysings[wysig | wysig bron]