Stephen Harper

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Stephen Harper
Stephen Harper

Stephen Harper in 2014


Ampstermyn
6 Februarie 2006 – 4 November 2015
Monarg Elizabeth II
Goewerneur-generaal Michaëlle Jean
David Johnston
Voorafgegaan deur Paul Martin
Opgevolg deur Justin Trudeau

Leier van die Opposisie
Ampstermyn
20 Maart 2004 – 5 Februarie 2006
Monarg Elizabeth II
Eerste minister Paul Martin
Voorafgegaan deur Grant Hill (waarnemend)
Opgevolg deur Bill Graham
Ampstermyn
21 Mei 2002 – 8 Januarie 2004
Monarg Elizabeth II
Eerste minister Jean Chrétien
Paul Martin
Voorafgegaan deur John Reynolds (waarnemend)
Opgevolg deur Grant Hill (waarnemend)

Leier van die Konserwatiewe Party
Ampstermyn
20 Maart 2004 – 5 November 2015
Voorafgegaan deur John Lynch-Staunton (interim)
Opgevolg deur Rona Ambrose (interim)

Afgevaardigde in die Federale Parlement van Kanada vir Calgary Heritage
Ampsbekleër
Ampsaanvaarding
19 Oktober 2015
Voorafgegaan deur Kiesafdeling gestig

Afgevaardigde in die Federale Parlement van Kanada vir Calgary Southwest
Ampstermyn
28 Junie 2002 – 19 Oktober 2015
Voorafgegaan deur Preston Manning
Opgevolg deur Kiesafdeling afgeskaf

Afgevaardigde in die Federale Parlement van Kanada vir Calgary West
Ampstermyn
25 Oktober 1993 – 2 Junie 1997
Voorafgegaan deur Jim Hawkes
Opgevolg deur Rob Anders

Persoonlike besonderhede
Geboorte 30 April 1959 (1959-04-30) (57 jaar oud)
Toronto, Ontario, Kanada
Politieke party Konserwatiewe Party
Eggenoot/eggenote Laureen Teskey (getrou in 1993)
Kind(ers) Benjamin
Rachel
Alma mater Universiteit van Calgary
Religie Evangelisisme
Handtekening Stephen Harper Signature-rt.svg

Stephen Joseph Harper (Toronto, Ontario, 30 April 1959) het vanaf 6 Februarie 2006 tot 4 November 2015 as 22ste Eerste Minister van Kanada gedien. Harper is die voorsitter van die Konserwatiewe Party van Kanada. Hy is sedert 1993 getroud en is die vader van twee kinders. Sy party het die federale verkiesing op 23 Januarie 2006 met 37 persent van die stemme gewen. Alhoewel die Konserwatiewe Party vir die eerste keer in dertien jaar weer die sterkste groepering in die parlement geword het, het dit nie oor die absolute meerderheid van setels beskik nie. Stephen Harper het gevolglik die Eerste Minister in 'n minderheidsregering geword.

Politieke profiel[wysig | wysig bron]

Stephen Harper tydens die G-7 spitsberaad van 2015 saam met Shinzō Abe, Barack Obama, Angela Merkel, François Hollande, David Cameron en Matteo Renzi in Beiere, Duitsland.
Die Amerikaanse president Barack Obama ontmoet Stephen Harper in Ottawa op 19 Februarie 2009.

Stephen Harper se regse politieke opvattings is meer gewild in die Christelik-plattelandse gebiede van Kanada, terwyl sy Konserwatiewes in die groot metropolitaanse gebiede van Montreal en Toronto geen direkte setels gewen het nie. In die negentigerjare pleit Harper vir die privatisering van die Kanadese gesondheidsdienste. Hy is gekant teen die onlangse uitbreiding van burgerregte soos byvoorbeeld die wetgewing aangaande gay- en lesbiese huwelike en omgewingsbeskermingsmaatreëls soos besluit in die Kyoto-protokol. Harper pleit aanvanklik vir 'n Kanadese betrokkenheid by die Irak-veldtog van die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk.

Tydens sy verkiesingsveldtog slaag hy daarin om eerder as 'n gematigde politikus op te tree. Alhoewel hy nou die bestaande gesondheidsorgstelsel ondersteun, word daar verwag dat Kanada se binne- en buitelandse beleid duidelik gaan verander. Harper beoog 'n verligting van belasting en die instelling van toelaes vir gesinne. Nouer bande met die VSA-bewind onder George Walker Bush is net soos die verhoging van militêre uitgawes op sy agenda geplaas.

In November 2006 het Stephen Harper eise vir die onafhanklikheid en selfbeskikking van die Franstalige provinsie Quebec van die hand gewys, maar tegelykertyd beklemtoon dat Quebec 'n "nasie in die boesem van Kanada" (nation au sein du Canada) is.