Psalms van Salomo

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Een van die apokriewe boeke, die Psalms van Salomo, is 'n groep van 18 psalms (godsdienstige liedere of gedigte) wat in die 1ste of 2de eeu v.C. geskryf is en nie deel van die huidige Bybelse kanon uitmaak nie (hulle is egter deel van die Siriese Peshitta en Griekse Septuagint).[1]

Sewentien van die 18 psalms is soortgelyk aan Psalm 72, wat tradisioneel aan Salomo toegeskryf word en dit is waarskynlik hoekom hulle die "Psalms van Salomo" genoem word. 'n Alternatiewe teorie is dat die psalms so hoog aangeskryf is dat Salomo se naam daaraan verbind is om te keer dat hulle vergete raak of geïgnoreer word.

Manuskripte[wysig | wysig bron]

Daar word in vroeë Christelike geskrifte na die Psalms van Salomo verwys, maar hulle het verlore gegaan todat 'n Griekse manuskrip in die 17de eeu herontdek is. Daar is tans 11 bekende 11de- tot 16de-eeuse manuskripte van 'n Griekse vertaling[2] van 'n verlore Hebreeuse of Aramese oorspronklike, wat moontlik van die 1ste of 2de eeu v.C. dateer. Hoewel hulle nou 'n versameling is, was hulle aanvanklik apart.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "NETS: Electronic Edition". Ccat.sas.upenn.edu. 11 Februarie 2011. Besoek op 8 Februarie 2014.
  2. R.B. Wright, Psalms of Solomon (First Century B.C.). A New Translation and Introduction, in James H. Charlesworth (1985), The Old Testament Pseudoepigrapha, Garden City, NY: Doubleday & Company Inc., Volume 2, ISBN 0-385-09630-5 (Vol. 1), ISBN 0-385-18813-7 (Vol. 2), p. 639

Skakels[wysig | wysig bron]