Rooifiguurstyl

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
’n Drankoffer deur ’n jong man; die binnekant van ’n bak deur Makron, c. 480 v.C. (Louvre, Parys).

Die rooifiguurstyl is een van die belangrikste verftegnieke wat in Antieke Griekeland vir erdewerk gebruik is. Dit het omstreeks 520 v.C. in Athene ontwikkel en was tot die laat 3de eeu v.C. in gebruik. Dit het die voorafgaande gewilde swartfiguurstyl binne ’n paar dekades vervang.

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die figure op vase is met dié styl in ’n rooi verf op ’n swart agtergrond aangebring, in teenstelling met die swartfiguurstyl met swart figure op ’n rooi agtergrond. Benewens Attika was die belangrikste streke waar die styl gebruik is, in Suid-Italië. Dit is ook in ander dele van Griekeland toegepas.

Attiese vase in die rooifiguurstyl is deur die hele Griekeland en selfs verder versprei. Net ’n paar sentrums kon met Athene meeding wat innovasie, gehalte en vervaardigingsvermoë betref. Van die vase wat net in Athene vervaardig is, het meer as 40 000 voorbeelde en fragmente bewaar gebly, en meer as 20 000 uit Suid-Italië.

Vase in die rooi- en die swartfiguurstyl is een van die belangrikste bronne van Griekse mitologie en ikonografie, en ook soms om die alledaagse antieke Griekse lewe na te vors. Hulle is minstens van die 19de eeu af die onderwerp van intense ondersoek.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]