19de eeu

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die 19de eeu het in die jaar 1801 'n aanvang geneem en teen die einde van die jaar 1900 ten einde geloop.

<< 18de eeu 19de eeu 20ste eeu >>
1801 1802 1803 1804 1805 1806 1807 1808 1809 1810
1811 1812 1813 1814 1815 1816 1817 1818 1819 1820
1821 1822 1823 1824 1825 1826 1827 1828 1829 1830
1831 1832 1833 1834 1835 1836 1837 1838 1839 1840
1841 1842 1843 1844 1845 1846 1847 1848 1849 1850
1851 1852 1853 1854 1855 1856 1857 1858 1859 1860
1861 1862 1863 1864 1865 1866 1867 1868 1869 1870
1871 1872 1873 1874 1875 1876 1877 1878 1879 1880
1881 1882 1883 1884 1885 1886 1887 1888 1889 1890
1891 1892 1893 1894 1895 1896 1897 1898 1899 1900
Kaart van die wêreld se lande en hul kolonies in 1898.

Die wêreldbevolking aan die begin van die 19de eeu word op 980 miljoen mense geskat, teen die einde het dit tot 'n geskatte 1,65 miljard mense gestyg. Die eeu is gekenmerk deur 'n globale verandering van so 'n omvang, diepte en dinamiek dat geen historiese tydperk dit voorafgegaan het nie. Daar word ook na hierdie verandering verwys as die begin van moderniteit.

In Europa in 1815, na die oorwinning oor Napoleon, wat voorheen groot dele van die vasteland verower het, is die ou sosiale orde in baie opsigte herstel. Sommige wetlike en ekonomiese veranderinge sowel as individuele territoriale herorganisasies het egter oorgebly. Die idees van die Franse Rewolusie kon nie permanent onderdruk word nie. Die eeu is gekenmerk deur die stryd om dit 'n werklikheid te maak. In Europa het die bourgeoisie en ander dele van die bevolking vir groter ekonomiese en sosiale vryhede geveg. Baie Europese state het grondwette ingestel wat die regsverhouding tussen burgers en die staat omskryf. Politieke partye is gevorm en ideologieë geformuleer.

Van die nuutgeskepte nasiestate het Italië en Duitsland, wat in die 1860's en 1870's ontstaan ​​het deur die vereniging van talle gebiede, die Europese politieke landskap die meeste verander. Die organisasievorm van die volkstaat het sy triomfantlike vooruitgang wêreldwyd begin.

Die groot Europese moondhede, wat die oppergesag in wêreldhandel beklee het en hul koloniale ryke in Afrika en Asië uitgebrei het, het ontwikkel tot die oorheersende moondhede van die wêreld. Die grootste koloniale moondheid, Groot-Brittanje, wie se Britse Ryk in 1900 byna 'n kwart van die wêreldbevolking uitgemaak het, het onbetwisbaar oor die wêreld se see regeer. Teen die eerste helfte van die eeu het dit volle beheer oor die Indiese subkontinent verkry en toe Australië van die Aborigines oorgeneem.

Die Britse Ryk het sy voorwaardes op die Chinese Ryk in die Opiumoorloë afgedwing. Nadat die Taiping-rebellie verpletter is, het sentrale Chinese mag geërodeer ten gunste van buitelandse en plaaslike magte. Japan, aan die ander kant, het daarin geslaag om homself fundamenteel te hervorm na die Meiji-herstel, deur baie van Europa en die Verenigde State te leen. Die Ottomaanse Ryk, aan die ander kant, het voortgegaan om te krimp en beheer oor alle Europese en Noord-Afrikaanse gebiede in die loop van die eeu verloor. Afrika en Suidoos-Asië is in die laaste dekades van die eeu byna heeltemal deur Europese moondhede gekoloniseer.

Aan die ander kant het die streke van Suid-Amerika aan die begin van die eeu weggebreek van hul Spaanse en Portugese koloniseerders. In Noord-Amerika het die Verenigde State van Amerika groot gebiede ná onafhanklikheid verkry ten koste van Meksiko en inheemse stamme. Na die Amerikaanse Burgeroorlog het hulle een van die sterkste industriële nasies in die wêreld geword. Hulle het by sterk immigrasie van geskoolde werkers, wat uit Europa en in 'n mindere mate uit Asië gekom het, baat gevind. Die Atlantiese migrasie was deel van wêreldwye migrasiebewegings, wat in hierdie eeu ongekende afmetings bereik het. Die migrasiebewegings het gepaard gegaan met hoë groei in die wêreldbevolking. Dit is gevoed deur 'n landbou wat sy produktiwiteit aansienlik verhoog het deur verhoogde doeltreffendheid en gebiedsuitbreiding. 'n Groot deel van die plattelandse bevolking het na die stede gemigreer. Die stede het probeer om die probleme wat verband hou met die sterk bevolkingsgroei met nuwe tegnies innoverende infrastruktuur en instellings van die moderne massa-samelewing op te los.

Die Industriële Revolusie het in die loop van die eeu vanaf Engeland na talle streke van Europa, die Verenigde State en Japan versprei. Hierdie strukturele veranderinge het met groot sosiale ongelykhede gepaard gegaan. Sleuteltegnologieë soos die spoorweë, die stoomboot en die telegraaf het gelei tot 'n skerp toename in die omvang en spoed van globale konnektiwiteit en 'n verandering in die persepsie van afstand. Baie nuwe wetenskaplike ontdekkings, insluitend in medisyne, het praktiese verbeterings vir baie mense gebring.

'n Voorheen onbekende gebruik van hulpbronne, 'n ekonomie gebaseer op fossielenergieë en die massiewe uitbreiding van nedersettings- en kulturele gebiede het gelei tot 'n groot transformasie en besoedeling van die omgewing. Daarom sien sommige wetenskaplikes die begin van die Antroposeen so vroeg as die 19de eeu.

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Langer, William. An Encyclopedia of World History (5th ed. 1973); highly detailed outline of events online free
  • Morris, Richard B. and Graham W. Irwin, eds. Harper Encyclopedia of the Modern World: A Concise Reference History from 1760 to the Present (1970) online frr
  • New Cambridge Modern History (13 vol 1957–79), old but thorough coverage, mostly of Europe; strong on diplomacy
    • Bury, J. P. T. ed. The New Cambridge Modern History: Vol. 10: the Zenith of European Power, 1830–70 (1964) online
    • Crawley, C. W., ed. The New Cambridge Modern History Volume IX War and Peace In An Age of Upheaval 1793–1830 (1965) online
    • Darby, H. C. and H. Fullard The New Cambridge Modern History, Vol. 14: Atlas (1972)
    • Hinsley, F.H., ed. The New Cambridge Modern History, vol. 11, Material Progress and World-Wide Problems 1870–1898 (1979) online