Schaapeneiland

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Lugfoto van Saldanhabaai. Schaapeneiland is die laaste eiland voor die strandmeer aan die regterkant van die baai.

Schaapeneiland is 'n eiland in Saldanhabaai aan die Weskus.

Beskermde gebied[wysig | wysig bron]

Die eiland van 267 500 vk m lê in die mond van die Langebaan-strandmeer, vorm deel van die Weskus Nasionale Park en val onder die Konvensie van Ramsar. Sedert toegang tot die eiland verbied is, het die plantegroei en seelewe goed herstel. Dit is nou 'n voëlreservaat wat die tuiste is van baie ibisse en 'n groot broeikolonie swartrugmeeue.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

In 1612 het die skip Pearl onder kapt. Samuel Castleton hiert aangedoen om drinkwater in te skeep. Elf jaar later besoek die Yslander Jon Olafsson met sy skepe Christianshaven en Flensborg die eiland en tref vate walvisolie aan. Dit het gedui op Franse besoekers. Jan van Riebeeck het kort na sy vestiging aan die Kaap vir Sijmon Turver na die omgewing gestuur. En sy geselskap vind hier netjies verpakte robbevelle en leë vate. Ook weer 'n aanduiding van Franse besoekers. Turver begin hier met 'n skaapboerdery. Maar in 1655 en weer in 1670 is die Franse weer hier en slag van die skape. In die Amerikaanse Vryheidsoorlog vind op die eiland selfs 'n skermutseling plaas. Schaapeneiland was nooit 'n goeie bron van guano nie.

Ander eilande[wysig | wysig bron]

Malgas (eiland), Meeuwen, Markus en Jutten lê in die Saldanhabaai. Vondeling is net buite die baai.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bibliografie[wysig | wysig bron]

  • Burman, José en Stephen Levin: The Saldanha Bay story. Kaapstad: Human & Rousseau, 1974. ISBN 0-7981-0456-2
  • Groenewald, J.A.: Schapen … nie sommer nog 'n Weskus-eiland nie. Lantern, Julie 1985, jaargang 34, no. 3

Koördinate: 33°5′22.8″S 18°1′24″O / 33.089667°S 18.02333°O / -33.089667; 18.02333