Sianogeen

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Eienskappe

Algemeen

Naam Sianogeen 
Ander name Oksalonitriel, dimetielsianoarsien[1]
Struktuurformule van
Cyanogen-3D-vdW.png
Chemiese formule (CN)2
Molêre massa 52,036 [g/mol]
CAS-nommer 460-19-5[2]  
Reuk stekend, amandelrig[2]
Fasegedrag
Smeltpunt -27,83 °C[1]
Kookpunt -21,83 °C[1]
Digtheid 0,462 m3/kg [2](@25 °C)
Oplosbaarheid  
Kritieke temperatuur 59 °C[2] 
Kritieke druk 127 bar[2] 
Henry se konstante 0,2 [L/mol.atm] [3]

Suur-basis eienskappe

pKa

Veiligheid

Flitspunt onbekend 
Selfontbrandingspunt 850[2] °C

Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande.

 

Sianogeen is 'n baie giftige chemiese verbinding met formule (CN)2. Dit is 'n pseudohalogeen.

Dit kan polimeriseer tot parasianogeen:

Parasianogeen

Reaksies[wysig | wysig bron]

Nes die halogene kan sianogeen onder invloed van lig in die gasfase in radikale ontbind:

En dit kan ook as oksidant optree:

Sianogeen is die dinitriel van oksaalsuur. In verdunde suur hidroliseer sianogeen en vorm eerst die diamied van oksaalsuur, wat oksamied genoem word:[4]

Die amiedgroepe kan verder hidroliseer en eers oksamiese suur en dan oksaalsuur vorm:

Hierdie hidrolise was die eerste reaksie waarmee Friedrich Wöhler aangetoon het dat organiese stowwe ook in die laboratorium vervardig kan word. Dit het egter nouliks die aandag getrek.

Sianogeen kan ook gereduseer word en eteendiamien oplewer


Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 "MEGS MSDS" (PDF) (in Engels). 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 "Air Liquide".  Onbekende parameter |langiage= geïgnoreer (help)
  3. NIST Sander.
  4. atomistry.