Sirkumstellêre skyf

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die ster SAO 206462 het ’n ongewone sirkumstellêre skyf.

’n Sirkumstellêre skyf is die samepakking van gas, stof, planetesimale, asteroïdes of botsende fragmente in ’n wentelbaan om ’n ster. Om jong sterre kan dit materiaal wees waaruit planete ontstaan. Om ouer sterre is dit ’n aanduiding dat die vorming van planetesimale plaasgevind het en om witdwerge kan dit daarop dui dat planetêre materiaal die hele sterevolusie deurstaan het.

Om jong sterre[wysig | wysig bron]

’n Kunstenaarsvoorstelling van ’n oorgangskyf om ’n jong ster.[1]
Hoofartikel: Protoplanetêre skyf.

Volgens die model van stervorming wat tans aanvaar word, word ’n ster gevorm vanweë die swaartekragsamedrukking van kolle materie in ’n molekulêre wolk. Die saamgedrukte materiaal het ’n hoekmomentum wat lei tot die vorming van ’n gasagtige protoplanetêre skyf van digte gas en stof om die jong, roterende ster. Die roterende skyf bly die sentrale ster voed. Die akkresieskyf-fase duur ’n paar tot 10 miljoen jaar.

Die skyf koel geleidelik af in wat bekend is as die T Tauri-ster-stadium. Klein korrels van rots en ys kan in die skyf vorm en saamgroei tot planetesimale. As die skyf groot genoeg is, kan protoplanete en eindelik planete ontstaan. ’n Ster soos die Son neem sowat 100 miljoen jaar om te vorm.

Sirkumstellêre skywe in die Sonnestelsel[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. ALMA Reveals Planetary Construction Sites”. URL besoek op 21 Desember 2015.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]