Slag van Frankryk

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Battle of France collage.jpg

Die Slag van Frankryk, ook bekend as die Val van Frankryk, was die Duitse inval in Frankryk en die Lae Lande gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Op 3 September 1939 het Frankryk oorlog verklaar teen Duitsland na die inval in die bondgenoot Pole. Begin September 1939 het Frankryk die Saar-offensief geloods wat tot stilstand gekom het. Teen middel Oktober is Franse troepe teruggetrek na hul oorspronklike beginposisies. In ses weke vanaf 10 Mei 1940 het die Duitse magte die geallieerde magte deur mobiele operasies verslaan en Frankryk, België, Luxemburg en Nederland verower, waardeur landoperasies aan die Westelike Front tot 'n einde gekom het tot en met die Normandie-landings op 6 Junie 1944. Italië het die oorlog betree op 10 Junie 1940 en het Frankryk oor die Alpe binnegeval.

In Fall Gelb (Case Yellow) het Duitse pantsereenhede 'n verrassende druk deur die Ardennes gemaak, en dan langs die Somme-vallei, en die Geallieerde eenhede wat na België gevorder het, afgesny en om die verwagte Duitse inval te ontmoet. Toe die Britse, Belgiese en Franse magte deur die mobiele en goed georganiseerde Duitse operasie na die see teruggedruk word, ontruim die Britte die Britse Expeditionary Force (BEF) en die Franse afdelings uit Duinkerken in Operasie Dynamo.

Duitse magte het Fall Rot (Case Red) op 5 Junie begin. Die oorblywende sestig Franse afdelings en twee Britse afdelings het 'n vasberade weerstand gebied, maar kon nie die Duitse lug superioriteit en gepantserde mobiliteit oorkom nie. Duitse tenks het die Maginot-lyn verbygesteek en diep in Frankryk ingedruk, terwyl Parys op 14 Junie onbestrede beset is. Na die vlug van die Franse regering en die ineenstorting van die Franse leër, het Duitse bevelvoerders op 18 Junie met Franse amptenare vergader om 'n einde aan vyandighede te onderhandel.

Op 22 Junie is die Tweede wapenstilstand in Compiègne deur Frankryk en Duitsland onderteken. Die neutrale Vichy-regering onder leiding van Marshal Philippe Pétain vervang die Derde Republiek en Duitsland beset die noord- en weskus van Frankryk en hul agterlande. Italië het beheer oor 'n klein besettingsone in die suidooste geneem en die Vichy-bewind het die onbewoonde gebied in die suide, bekend as die zone libre, behou. In November 1942 het die Duitsers en Italianers die gebied beset onder Case Anton (Fall Anton), tot die Geallieerde bevryding in 1944.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]