Supervulkaan

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Valskleur-satellietfoto van die Tobameer in Indonesië wat as die caldera of krater van 'n supervulkaan met 'n lengte van 100 km en 'n wydte van 30 km geïdentifiseer is
Die caldera van die Alaskaanse supervulkaan Aniakchak met 'n wydte van meer as 10 km en 'n gemiddelde diepte van 500 m

Supervulkane is die grootste bekende vulkane wat in teenstelling met "gewone" vulkane vanweë die afmetings van hul magmakamer geen vulkaankeëls tydens uitbarstings vorm nie, maar reusagtige caldera's (kraters) in die grond agterlaat. Die volume van hul uitwerpsel kan groter as 1 000 kubieke kilometer wees.

Supervulkane vorm indien die magma van 'n sogenaamde hotspot na die aardkors opstyg sonder om na die oppervlak deur te breek. Druk begin in die groot en groeiende magmakamer opbou totdat die kors dit nie langer kan weerstaan nie. Supervulkane kan ook op plekke ontstaan waar twee van die Aarde se tektoniese plate teen mekaar skuur (soos in die geval van Toba, Indonesië) of naby hotspots op een van die vastelande (soos in die geval van die Yellowstone-supervulkaan in die Verenigde State).

Die laaste uitbarsting van 'n supervulkaan het sowat 23 000 jaar gelede in die Taupomeer-gebied in Nieu-Seeland plaasgevind. Hierdie soort uitbarstings sal uitgestrekte gebiede met lawa en vulkaniese as bedek en groot hoeveelhede swaeldioksiedgas vrystel wat tot globale klimaatveranderinge (soos 'n kouetydperk of vulkaniese winter) en die uitwissing van talle dier- en plantspasies kan lei. Voedseltekorte as gevolg van dié soort natuurramp sal die ganse mensdom kan bedreig.