Susan Bassnett

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Susan Bassnett
Gebore 1945
Engeland
Nasionaliteit Verenigde Koninkryk
Beroep Akademikus
Eerbewyse Genoot van die Koninklike Letterkundevereniging

Susan Bassnett (gebore 1945) is ’n vertaalteoretikus en deskundige op die gebied van die vergelykende literatuurstudie. Sy het tien jaar lank as die pro-visekanselier van die Universiteit van Warwick gedien en klas gegee in die Sentrum vir Vertaling en Vergelykende Kultuurstudies, wat in 2009 gesluit het. Sy is in Europa opgelei en het haar loopbaan in Italië begin en het lesings gehou by universiteite in die Verenigde State voor die Universiteit van Warwick, waar sy tans professor in vergelykende literatuurstudies is.[1]

Clive Barker, wat lank Bassnett se lewensmaat was, en ’n geleerde op die gebied van teaterstudies in Warwick, het in 2005 gesterf.[2] In 2007 is sy verkies as ’n Genoot (fellow) van die Koninklike Letterkundevereniging.[3]

Belangrike werke[wysig | wysig bron]

Etlike van haar meer as twintig boeke het steunpilare op die gebied van literêre kritiek geword, veral Translation Studies (1980) en Comparative Literature (1993). ’n Boek oor Ted Hughes is in 2009 gepubliseer. ’n Ander interessante boek onder redaksie van Bassnett is Knives and Angels: Women Writers in Latin America.[4] Bassnett se samewerking met etlike intellektuele in ’n reeks boekprojekte is goed ontvang. In 2006 was sy mederedakteur van die boek The Translator as Writer, saam met Peter Bush. Benewens haar akademiese werke skryf Bassnett ook gedigte wat gepubliseer is onder die titel Exchanging Lives: Poems and Translations (2002).

Kritiese idees[wysig | wysig bron]

Vertaling op die voorgrond[wysig | wysig bron]

In haar werk Constructing Cultures: Essays on Literary Translation (saam met André Lefevere) van 1998, sê Bassnett dat "die verskuiwing van klem van oorspronklike na vertaling weerspieël word in gesprekke oor die sigbaarheid van die vertaler. Lawrence Venuti vra vir ’n vertaler-gesentreerde vertaling en dring daarop aan dat die vertaler hom-/haarself sigbaar moet maak in die teks".[5]

Vergelykende literatuurstudie as ’n literêre strategie[wysig | wysig bron]

In ’n essay van 2006 met die titel Reflections on Comparative Literature in the Twenty-First Century ("Denke oor vergelykende literatuurstudie in die een-en-twintigste eeu") het sy ’n gesprek gevoer met Gayatri Chakravorty Spivak wat in Death of a Discipline (2003) aanvoer dat die vakgebied van vergelykende literatuurstudie verby sy eurosentrisme moet gaan as dit relevant wil bly. Hoewel sy met Spivak saamstem deut eurosentrisme literatuur uit die nie-Weste op die agtergrond geskuif het, voer sy ook aan dat Spivak se redenasie vergelykers uit Europa, wat bekend is met daardie literatuur, in ’n moeilike posisie plaas. Vir Bassnett is die uitweg vir Europese vergelykers om hulle verlede krities te ondersoek. Bassnett het ook vorige verklaring dat vergelykende literatuurstudie ’n sterwende onderwerp is wat stadig deur vertaalstudies vervang sal word, teruggetrek. Sy sê eerder dat vergelykende literatuurstudie en vertaalteorie vandag steeds relevant bly as dit as maniere van lees beskou word wat literêre kritici kan gebruik om tekste te benader.

Verwysings[wysig | wysig bron]

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]