Susan Coetzer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Susan Coetzer
'n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Geboorte 25 Augustus 19**
Kaapstad
Nasionaliteit Suid-Afrika
Beroep(e) Aktrise, skilder, skrywer, joernalis
Toekennings Drie Vita-toekennings & 'n Artes-toekenning

Susan Coetzer (*25 Augustus 19**, Kaapstad - ) is ’n Afrikaanse akteur, vryskutjoernalis, kunstenaar en skrywer en woon tans in Johannesburg.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Susan Coetzer is op 25 Augustus in Kaapstad gebore. Sy word groot in die omliggende streke, van die Swartland tot die Kaapse Weskus tot by Mosselbaai en Port Elizabeth. In haar standerd ses jaar skei haar ouers en verhuis sy saam met haar ma na Kaapstad. Na skool volg sy ’n dramakursus en is as aktrise betrokke by verskeie belangrike teater- en televisieproduksies, waarvoor sy verskeie Vita en Artes-toekennings ontvang. Sy speel onder andere in  die opvoerings van Diepe grond van Reza de Wet,[1] Panorama van Pieter-Dirk Uys, Koopman van Venesië van Shakespeare (waarvoor sy in 1991 benoem word vir die Esther Roos-toekenning vir beste aktrise in ’n ondersteunende rol in Afrikaans) en die verhoogverwerking van Marita van der Vyver se Griet skryf ’n sprokie. Op televisie vertolk sy hoofrolle in onder andere Meester en Daisy de Melker, terwyl sy ook in rolprente soos City of blood, Kin en Jobman speel.

Sy aanvaar derhalwe ’n pos as joernalis by Rooi Rose, wat sy vir drie jaar lank beklee. In 1999 trou sy met die sanger en akteur Philip Moolman. Die egpaar bedryf ’n restaurant, Die Blou Hond, in Linden in Johannesburg.[2] In hierdie tyd is sy ook vryskutjoernalis vir tydskrifte soos Rooi Rose, Finesse en Maksiman.[2] Sy neem ook kunslesse en word ’n skilder wat haar eerste uitstalling in November 2004 in Johannesburg hou en in 2005 saam met Frans Claerhout by Alice Art ’n uitstalling deel. Die sukses wat sy behaal lei in 2005 tot die opening van haar eie kunsgalery, die Moody Kunsgalery.[1] Op vryskutbasis tree sy steeds as aktrise op, onder andere in die televisiesepe 7de Laan en Noah’s Ark.[1]

In 2018 speel sy die rol van Mercia (Louis se ma) in die gewilde kykNET sepie, Binnelanders. Tussendeur deur die skryf van haar boeke en motiveringspraatjies, skryf Coetzer ook op 'n vryskutbasis vir tydskrifte artikels, onder andere Lig Tydskrif (Mei 2019 uitgawe), Rooi Rose en Sarie (2018). In April 2019 vertolk sy die rol van Hanna in die Bybelse verhoogproduksie, Hanna, vir die ATKV se gemeenskapsteater in Bloemfontein. Sedert 2007 tree Susan ook op 'n gereelde basis landswyd (en by buurstate) op as inspirerende spreker by veral damesfunksies.

Persoonlik[wysig | wysig bron]

Sy is reeds twee keer getroud en geskei wanneer sy met die akteur Frank Opperman trou. Hulle het ’n seun, Frankie. Na haar egskeiding met Opperman wil sy nie hê dat haar kind onder die ontwrigtende lewe van ’n aktrise, wat gereeld van die huis af weg is, moet ly nie. Sy was van 1999 tot 2012 met die akteur Philip Moolman getroud. Sedert 2012 is sy enkellopend en het in Januarie 2018 ouma geword, van kleinseun Frankie Opperman.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Sy skryf die drama Praat van die duiwel wat in 1986 op die Kampustoneel opgevoer word.

Haar eerste publikasie is sketse in Sonneblomme en daisies en daarna in Nog sonneblomme en daisies, waarin sy indringend na alledaagse dinge kyk waaruit mens inspirasie kan put.

Oros vir die siel is haar eerste roman. Dit is ’n Christelike roman met die sentrale tema dat die Here ’n lewe van voorspoed en nie teenspoed vir ons wil hê nie. Die hoofkarakter kry dus genesing en herstel van haar lewensprobleme.[3]

Lisa se dagboek vertel die verhaal van ’n enkellopende meisie se soektog na die regte man nadat haar verloofde haar soos ’n warm patat los kort voor die troue. Hierdie roman het eers as ’n vervolgverhaal in Rooi Rose verskyn.

Custard vir die siel is gebaseer op ’n ware verhaal en vertel van ’n vrou se lewenservarings as aangenome kind en na haar huwelik haar man se ontrouheid.

In die roman All-Bran vir die siel maak sy onthullings oor haar eie lewe en verhoudings. Dit sluit in haar selfmoordplanne in haar skooldae en die stormagtige beginjare van haar verhouding met Philip Moolman, voordat beide bekeer is.

Tjoklits vir die siel wentel rondom die lewens van vier vroue in hulle veertigs. Hulle gee voor dat alles goed gaan, maar elkeen loop rond met eie seer. Suzanne was nog altyd die minste vir haar man en kinders, maar nou begin haar man rondkyk na groener weivelde. Christel is Suzanne se kinderlose suster, wie se huwelik feitlik onstuitbaar op pad is na ’n egskeiding. Adri is ’n koel sakevrou, maar haar man is werkloos. Lisa is ’n kunstige ontwerper, maar word by die huis mishandel.  Shelley is Suzanne se oudste dogter, wat in ’n diep put van depressie sink toe haar verhouding beëindig word. Hierdie gebeure dwing die vier vroue om weer te herbesin oor wat werklik belangrik is.

In ’n Tas vol blues songs is die bekende skrywer Kath-Lien Carstens die hoofkarakter. Sy is ’n glansvrou wat deur vele beny word, maar haar huwelik is ongelukkig en sy weet nie hoe om haar kinders met hulle groot probleme te help nie. Sy weet nie eers hoe sy haarself kan help nie.

Eerbewyse[wysig | wysig bron]

Susan word as aktrise bekroon met drie Vita-toekennings (vir rolle soos in Diepe grond en Die Storm).

Artes-toekenning: vir haar rol in die televisiedrama Meester.

Vita-nominasie: Griet skryf 'n sprokie

Vita-nominasie: Koopman van Venesië

Wenner van FINESSE voelgoed tydskrif Inspirasievrou: deur die publiek aangewys (2013)

Publikasies[wysig | wysig bron]

  • Sonneblomme en daisies, 2005
  • Nog sonneblomme en daisies, 2006
  • Oros vir die siel, 2007
  • Lisa se dagboek, 2008
  • Custard vir die siel, 2009
  • All-Bran vir die siel, 2010
  • Tjoklits vir die siel, 2012
  • ’n Tas vol blues songs, 2015
  • Bruistablette vir die lewe, 2018
  • Selma en Louise, 2018
  • Koeke en Terte - aanvaar mekaar se uniekheid, 2019

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Bronne[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Van Coller, H.P. (red.) “Perspektief en Profiel Deel I” J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1998

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Dunn, Cornél “Emmers vol talent” “Rooi Rose” Januarie 2006
  • Engelbrecht, Karen “Gebreekte kringloop” “Finesse” Augustus 2005
  • Grobler, Riëtte “Coetzer is nou vrye gees” “Plus” 29 Julie 2008
  • Grobler, Riëtte “Coetzer skryf nog ’n soetboek” “Plus” 3 Desember 2009
  • Swanepoel, Martie “Riviervertakkings na my siel” “Plus” 3 November 2007

Verwysings[wysig | wysig bron]