Tatum O'Neal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Tatum O'Neal
'n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
O'Neal in November 2014.

Geboortenaam Tatum Beatrice O'Neal
Geboorte 5 November 1963 (1963-11-05) (55 jaar oud)
Aktiewe jare 1973-tans

Tatum Beatrice O'Neal (gebore op 5 November 1963)[1] is ’n Amerikaanse aktrise en skrywer. Sy is die jongste persoon nog wat ’n mededingende Oscar gewen het – op 10-jarige ouderdom vir Paper Moon (1973). Sy het ook ’n Golden Globe vir beste nuweling ontvang vir die fliek, waarin sy saam met haar pa, Ryan O'Neal, gespeel het.

Sy is ook bekend daarvoor dat sy Michael Jackson se eerste meisie was.

Loopbaan[wysig | wysig bron]

In die 15 jaar ná Paper Moon was sy in net vyf prente te sien, onder meer The Bad News Bears (1976), Nickelodeon (1976) en Little Darlings (1980).

In die vroeë 2000's het O'Neal weer begin toneelspeel en sedertdien het sy gasverskynings gemaak in Sex and the City, 8 Simple Rules for Dating My Teenage Daughter en Law and Order: Criminal Intent. Van 2005 af was sy in die televisiedramareeks Rescue Me. Van 2006 tot 2007 het sy die rol vertolk van die psigotiese Blythe Hunter in die TV-drama Wicked Wicked Games. Sy was in 2007 ook in die rolprent My Brother.

Persoonlike lewe[wysig | wysig bron]

In 1986 is O'Neal met die professionele tennisspeler John McEnroe getroud en hulle het drie kinders gehad. Hulle is in 1994 geskei.

In haar outobiografie, A Paper Life, beweer O'Neal sy is op 12-jarige ouderdom deur haar pa se dwelmverskaffer gemolesteer. Sy maak ook bewerings van fisieke en emosionele mishandeling deur haar pa, wat sy aan dwelmmisbruik toeskryf, en vertel besonderhede van haar eie heroïenverslawing en die uitwerking daarvan op haar verhouding met haar kinders. Haar pa het die bewerings as leuens afgemaak.[2]

In 2011 het sy nuwe memoires geskryf met die titel Found: A Daughter's Journey Home. Daarin skryf sy oor haar stormagtige verhouding met haar pa, haar onstabiele huwelik met McEnroe en haar inhegtenisneming vir dwelmbesit.[3]

In dieselfde jaar het sy en haar pa ná 25 jaar begin werk aan die herstel van hul verhouding.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Tatum O'Neal Biography (1963-)”. FilmReference.com. URL besoek op 27 Mei 2015.
  2. Corky Siemaszko (13 Oktober 2006). "O'Yeah? Tatum's just lyin', sez Ryan". Daily News. New York City. Besoek op 2008-12-17. 
  3. O'Neal, Tatum; Liftin, Hilary (2011). Found: A Daughter's Journey Home. William Morrow. ISBN 978-0-06-206656-5. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]