Tertia Botha

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Tertia Botha (21 April 1925 – 25 Julie 2013) was ’n lektor in Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Natal en ’n Afrikaanse skrywer van jeugverhale wat die ATKV-Kinderboekprys vir haar skryfwerk verower het.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Tertia Botha is op 21 April 1925 gebore. Sy matrikuleer aan die Hoërskool Hugenote in Springs. Na skool studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar sy die B.A.-graad behaal. Later sit sy haar studies voort aan die Universiteit van Natal in Durban, waar sy die B.A. Honneurs-graad met lof en die M.A.-graad in 1970 met lof verwerf, laasgenoemde met ’n verhandeling oor “’n Ondersoek na enkele struktuuraspekte van Sewe dae by die Silbersteins (Etienne Leroux)”. Eers is sy onderwyseres in Afrikaans aan die Hoër Volkskool Heidelberg in Transvaal en dan aan die Hoërskool Port Natal in Durban. Dan word sy dosent aan die Durbanse Onderwyskollege en daarna senior lektrise vir Afrikaans-Nederlands aan die Universiteit van Natal. Vir bykans twintig jaar is sy verbonde aan laasgenoemde universiteit en sy is hier hoofsaaklik gemoeid met die doseer van Afrikaanse en Nederlandse drama en Nederlandse poësie. Sy is ’n lid van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. Sy is getroud met professor T.J.R. Botha en hulle woon in Durban. Die egpaar het ’n seun, Theuns, en ’n dogter, Selma. Op 25 Julie 2013 is sy in Durban oorlede.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Sy skryf jeugverhale. In “Rebel[1] is die titel ’n akroniem vir Red en Bewaar en Lewe, ’n aksiegroep wat hom beywer vir omgewingsbewaring.[2] Die leier Robbie Roux word vir sy rol op die planeet Kiron voorberei vir sy taak en keer dan terug na die aarde om bose besoedelaars die stryd aan te sê. Dit is veral Vleis Verster, eienaar van ’n vleisfabriek wat afval in die rivier stort, wat saam met sy seuns (die tweeling Spek en Ham) die lewe vir Robbie probeer moeilik maak. In 1994 ontvang “Rebel” die Bronstoekenning van die Sanlam-prys vir Jeuglektuur en in 1995 kry dit die ATKV Kinderboekprys vir ouderdomsgroep 10-12 jaar. Die boek word ook in Engels vertaal. “Waterkind[3] vertel die verhaal van Kati Bruwer, ’n dertienjarige skoolmeisie, wat deur haar swemlesse verskeie mense ontmoet en vir die eerste keer verlief raak, op die aantreklike sweminstrukteur Steve. Haar ouma neem ’n swart baba aan en al hierdie gebeure veroorsaak dat sy gou moet volwasse raak. Eindelik styg sy uit bo persoonlike terugslae en emosionele krisisse. “Waterkind” is in 1999 die naaswenner van die ATKV-kinderboek-prys vir ouderdomsgroep 10-12 jaar.

Vir studente skryf sy verskeie letterkundige handleidings in die “Blokboeke”-reeks, waaronder handleidings vir “Hart van die son” van Karel Schoeman, “Die keiser” van Bartho Smit en “Maria Stuart” van Friedrich Schiller, wat in Afrikaans bewerk is deur Karel Schoeman.

Publikasie[wysig | wysig bron]

  • 1986 - Maria Stuart van Friedrich Schiller
  • 1987 - Die hart van die son van Karel Schoeman
  • 1988 - Die keiser van Bartho Smit
  • 1994 - Rebel
  • 1998 - Waterkind

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Wybenga, Gretel en Snyman, Maritha (reds.) “Van Patrys-hulle tot Hanna Hoekom” Lapa-Uitgewers   Eerste uitgawe Tweede druk 2005

Internet[wysig | wysig bron]

Ongepubliseerde dokumente[wysig | wysig bron]

 Resensies[wysig | wysig bron]

  1. Le Roux, Marina “Die Burger” 21 Desember 1994
  2. Steenberg, Elsabe “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 33 no. 2, Mei 1995
  3. Le Roux, Marina “Rapport” 6 September 1998