Uurglas-newel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Uurglas-newel
Die Hubble-ruimteteleskoop se foto van die Uurglas-newel.
Die Hubble-ruimteteleskoop se foto van die Uurglas-newel.
Sterrebeeld Vlieg
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 13h 39m 35.116s[1]
Deklinasie -67° 22′ 51.45″[1]
Skynmagnitude (m) 13[1]
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 8 000
Ander name
ESO 97-1,[1] PN MyCn 18[1]
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Die Uurglas-newel (ook bekend as MyCn 18) is ’n jong planetêre newel sowat 8 000 ligjare van die Aarde af in die suidelike sterrebeeld Vlieg.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die newel is deur Annie Jump Cannon en Margaret Mayall ontdek tydens hul werk aan ’n uitgebreide Henry Draper-katalogus (wat tussen 1918 en 1924 opgestel is). Dit is destyds net aangedui as ’n dowwe planetêre newel.

Nadat teleskope baie verbeter het, is die uurglasvorm van die newel op 18 Januarie 1996 deur Raghvendra Sahai en John Trauger van die Jet Propulsion Laboratory ontdek. Daar word geglo die vorm word veroorsaak deur die uitsetting van ’n vinnige sterwind in ’n stadig uitsittende wolk wat digter by sy ewenaar as by sy pole is. Die newel word dikwels "die oog van God" genoem.

’n Minder bekende "Uurglas-newel" is binne-in die Lagune-newel geleë.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 "SIMBAD-databasis". Resultate vir PN MyCn 18. Besoek op 2006-12-22.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 13h 39m 35.12s, −67° 22′ 51.45″