Verlossing

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Neon lig met die woorde: Jesus Red in New York.

Verlossing (Engels: Salvation) in godsdiens, is die redding van die siel van sonde en die gevolge daarvan.[1] Dit kan ook genoem word "bevryding" of "verlossing" van die sonde en die gevolge daarvan.[2]

Afhangende van die godsdienstige tradisie is ons redding beskou word veroorsaak deur die vrye wil en genade van 'n godheid (in teïstiese godsdienste), of deur 'n persoonlike verantwoordelikheid en self-poging (bv. in die sramanic en Yogic tradisies van Indië). Godsdienste dikwels beklemtoon die noodsaaklikheid van beide persoonlike poging-byvoorbeeld, bekering en asketisme-en goddelike aksie (bv. genade).

Binne soteriologie, verlossing het twee verwante betekenisse. Aan die een kant is dit verwys na die verskynsel van gered deur goddelike agentskap-so as dit die geval is in Christendom, Judaïsme en Islam. Aan die ander dit verwys na die verskynsel van die siel gered word (soos in "veilige") van 'n paar ongelukkige lot. In die voormalige, goddelike agentskap gee aanleiding tot die situasie van die laasgenoemde. Maar selfs binne die Islam en die Christendom toewyding, petisie, gebed en liturgiese deelname is nie genoeg nie alleen oor verlossing te bring. Asketisme en bekering nodig is van beide 'n praktiese en sakramentele punt van die oog.

Die akademiese studie van redding word genoem soteriologie. Dit gaan self met die vergelykende studie van hoe die verskillende godsdienstige tradisies swanger redding en hoe hulle glo dat dit gedoen word of bereik. In die Indiese gelowe, byvoorbeeld, die konsep van redding (wat genoem word Moksha) vry van 'n ​​eindelose proses van transmigrasie van die siel, 'n geloof wat afwesig is van die Abrahamitiese soteriologie. In Djainisme en Boeddhisme goddelike agentskap nie 'n rol in die redding[3]aangesien beide gelowe beskou die saak vanuit 'n suiwer oorsaaklike oogpunt.

In beide die Oos-en Wes godsdienste verlossing is ook die verskynsel van gered van dood, maar hier is nie bedoel om biologiese dood nie, maar die lyding en vernedering in die lewe as gevolg van die gevolge van die sonde. In die Christendom een wat bereik het die heil word gesê om te ervaar en die land beërwe die ewige lewe in God of wat in Boeddhisme genoem word nirvana (waarvan die sinoniem amaravati "doodminderheid").

Verwysings[wysig]

  1. The saving of the soul; the deliverance from sin and its consequences" OED 2de ed. 1989
  2. Wilfred Graves, Jr., In Pursuit of Wholeness: Experiencing God's Salvation for the Total Person (Shippensburg, PA: Destiny Image, 2011), 9, 22, 74-5.
  3. Charles Goodman, Consequences of Compassion: An interpretation and Defense of Buddhist Ethics, Oxford University Press, 2009. ISBN 978-0-19-537519-0