William Halsey Jr.

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
W Halsey.jpg

Vlootadmiraal William Frederick Halsey Jr., KBE (30 Oktober 1882 - 16 Augustus 1959), bekend as Bill Halsey of "Bull" Halsey, was 'n Amerikaanse admiraal in die Amerikaanse vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy is een van die vier individue wat die vloot-admiraal van die Amerikaanse vloot bereik het; die ander is Ernest King, William D. Leahy en Chester W. Nimitz.

Hy is gebore in Elizabeth, New Jersey, en studeer in 1904 aan die Amerikaanse vlootakademie. Hy dien in die Groot Wit Vloot en het tydens die Eerste Wêreldoorlog die vernietiger USS Shaw beveel. Hy het in 1935 na die vliegtuigvaartuig USS Saratoga die leiding geneem nadat hy 'n kursus in die lugvaart voltooi het en in 1938 tot die rang van agterste admiraal bevorder. Aan die begin van die oorlog in die Stille Oseaan (1941–1945) het Halsey die taak gelas krag gesentreer op die vervoerder USS Enterprise in 'n reeks aanvalle op Japannese teikens.

Halsey is as bevelvoerder in die Suid-Stille Oseaan gebied gemaak en het die Geallieerde magte gelei gedurende die stryd om Guadalcanal (1942–43) en die stryd teen die Solomon-ketting (1942–45). In 1943 word hy bevelvoerder van die Derde Vloot, die pos wat hy deur die res van die oorlog beklee het. Hy neem deel aan die Slag van Leyte Golf, die grootste vlootgeveg van die Tweede Wêreldoorlog en, volgens sommige kriteria, die grootste vlootgeveg in die geskiedenis. Hy is in Desember 1945 bevorder tot admiraalvloot en is in Maart 1947 uit aktiewe diens.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]