Boccia

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Boccia tydens die Paralimiese Spele van 2008 in Beijing.
Boccia word gespeel.

Boccia (BOCH-CHEE-AH): is 'n sport, soortgelyk aan bocce, vir atlete met gestremdhede. Die sport is ontwerp vir persone met serebrale parese en ander motoriese gestremdhede. Dit word in meer as 40 lande wêreldwyd beoefen, en is ook op die program van die Paralimpiese Spele. Boccia is vir die eerste keer op die 1984-Paralimpiese Spele ingevoer.

Spelreëls[wysig]

Boccia kan individueel, in spanne van twee of spanne van drie lede elk gespeel word. Tydens die spel moet 'n leerbal so naby moontlik aan die wit bal (die doel) gegooi word. Die bal kan met die hand of met die voet gegooi word. As die atleet 'n ernstige beperking het, mag hy 'n hulpmiddel gebruik om die bal op te tel. Daar word met rooi en blou balle gegooi. Dit word normaalweg op 'n baan met 'n harde oppervlak beoefen.

Die wit bal is net so groot soos die ander balle. Om te begin gooi 'n persoon van een van die spanne die wit bal. Vervolgens probeer hy om met sy eie bal so naby moontlik aan die wit bal te kom. Die een span gebruik die blou balle, terwyl die ander die rooi balle gebruik. Dan gooi iemand van die ander span en probeer sy bal so naby as wat hy kan aan die wit bal te kry. Die spel hou aan tot iemand die wit bal tref of die balle opraak. Dan is die ander span weer aan die beurt. Vir elke bal wat nader aan die wit bal as die teenstander se bal is, kry jy een punt. Die span wat aan die einde van die wedstryd die meeste punte het, wen.

Die aantal balle en rondtes per wedstryd wissel. Die individuele wedstryde bestaan uit vier rondtes en elke spanlid het ses balle. Tydens duo's is daar vier rondtes met drie balle per spanlid (altesaam ook ses). By trio's is daar ses rondtes en twee balle per speler (ook ses).