Die Stem van Suid-Afrika

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
In dié huis, destyds die pastorie van die NG gemeente Vishoek, het ds. M.L. de Villiers Die Stem in 1921 getoonset.
Dié gedenkplaat is in 1979 opgerig toe Die Stempastorie tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar is.
Eerste blad van die bladmusiek van Die Stem soos dit verskyn in die FAK-Volksangbundel van 1937.
Tweede blad van die bladmusiek van Die Stem soos dit verskyn in die FAK-Volksangbundel van 1937.

Die Stem van Suid-Afrika, ook bekend as Die Stem was vanaf 1957 tot 1994 die nasionale volkslied van Suid-Afrika. Vanaf 1994 tot 1997 is dit as een van twee volksliedere erken. Dit was ook die volkslied van Suidwes-Afrika onder Suid-Afrikaanse mandaat tot hulle onafhanklikheidswording in 1990, waarna Namibië, Land van die Dapper in 1991 as die volkslied aangeneem is.

Die Stem is in 1918 deur C.J. Langenhoven geskryf, en getoonset in 1921 deur ds. M.L. de Villiers, destyds leraar van die NG gemeente Simonstad. Dit is op 31 Mei 1928 die eerste keer in die openbaar gesing en op 2 Mei 1957 het die Suid-Afrikaanse regering dit as die amptelike nasionale volkslied verklaar.

Op 20 April 1994 het Nkosi Sikelel' iAfrika ook 'n volkslied van Suid-Afrika geword; en op 10 Oktober 1997 is die eerste twee reëls van die Stem, saam met Engelse reëls, en Xhosa- en Sotho-dele van Nkosi Sikelel' iAfrika saam verklaar as Suid-Afrika se volkslied.

Afrikaanse woorde[wysig]

Eerste vers

Uit die blou van onse hemel, uit die diepte van ons see,
Oor ons ewige gebergtes waar die kranse antwoord gee.
Deur ons ver-verlate vlaktes met die kreun van ossewa
Ruis die stem van ons geliefde, van ons land Suid-Afrika.

Ons sal antwoord op jou roepstem, ons sal offer wat jy vra:
Ons sal lewe, ons sal sterwe - ons vir jou, Suid-Afrika.

Tweede vers

In die murg van ons gebeente, in ons hart en siel en gees,
In ons roem op ons verlede, in ons hoop op wat sal wees,
In ons wil en werk en wandel, van ons wieg tot aan ons graf —
Deel geen ander land ons liefde, trek geen ander trou ons af.

Vaderland! ons sal die adel van jou naam met ere dra:
Waar en trou as Afrikaners - kinders van Suid-Afrika.

Derde vers

In die songloed van ons somer, in ons winternag se kou,
In die lente van ons liefde, in die lanfer van ons rou,
By die klink van huweliksklokkies, by die kluitklap op die kis —
Streel jou stem ons nooit verniet nie, weet jy waar jou kinders is.

Op jou roep sê ons nooit nee nie, sê ons altyd, altyd ja:
Om te lewe, om te sterwe - ja, ons kom Suid-Afrika.

Vierde vers

Op U Almag vas vertrouend het ons vadere gebou:
Skenk ook ons die krag, o Here! om te handhaaf en te hou —
Dat die erwe van ons vad're vir ons kinders erwe bly:
Knegte van die Allerhoogste, teen die hele wêreld vry.

Soos ons vadere vertrou het, leer ook ons vertrou, o Heer —
Met ons land en met ons nasie sal dit wel wees, God regeer.

Engelse vertaling[wysig]

Die stem is in 1952 onder die titel "The Call of South Africa" in Engels vertaal. Die woorde lui as volg:

Ringing out from our blue heavens, from our deep seas breaking round;
Over everlasting mountains where the echoing crags resound;
From our plains where creaking wagons cut their trails into the earth -
Calls the spirit of our Country, of the land that gave us birth.
At thy call we shall not falter, firm and steadfast we shall stand,
At thy will to live or perish, O South Africa, dear land.

In our body and our spirit, in our inmost heart held fast;
in the promise of our future and the glory of our past;
In our will, our work, our striving, from the cradle to the grave -
There's no land that shares our loving, and no bond that can enslave.
Thou hast borne us and we know thee. May our deeds to all proclaim
Our enduring love and service to thy honour and thy name.

In the golden warmth of summer, in the chill of winter's air,
in the surging life of springtime, in the autumn of despair;
When the wedding bells are chiming or when those we love do depart;
Thou dost know us for thy children and dost take us to thy heart.
Loudly peals the answering chorus; We are thine, and we shall stand,
Be it life or death, to answer to thy call, beloved land.

In thy power, Almighty, trusting, did our fathers build of old;
Strengthen then, O Lord, their children to defend, to love, to hold -
That the heritage they gave us for our children yet may be;
Bondsmen only of the Highest and before the whole world free.
As our fathers trusted humbly, teach us, Lord, to trust Thee still;
Guard our land and guide our people in Thy way to do Thy will.

Eksterne skakel[wysig]