Lechitiese tale

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Lechitiese tale
Geografiese
verspreiding:
Europa
Genetiese
klassifikasie
:
Indo-Europees
 Slawiese tale
  Wes-Slawiese tale
   Lechitiese tale
Onderafdelings:

Die Lechitiese tale is 'n subgroep van die Wes-Slawiese tale.

Volgens die heersende mening in die Slawiese taalkunde het tydens die Gemeenslawiese periode (tussen omstreeks 500 en 800 n.C.) 'n groep Wes-Slawiese dialekte tot selfstandige tale begin ontwikkel: Silesies, Pomeraans (dikwels ook Oossee-Slawies genoem, met Kasjoebies en Slowinsies), Polabies (dikwels ook Elbslawies genoem) en Pools. Na hierdie groep Wes-Slawiese tale word ook as Lechitiese tale verwys, afgelei van 'n ou Slawiese term vir Pool (Lech of Lach). In teenstelling met die Tsjegge (*čěchy) is na sprekers van Lechitiese tale ook as *lěchy verwys, terwyl Lechia as 'n alternatiewe naam vir Pole gebruik is.

Kenmerke[wysig]

Gemeenskaplike kenmerke van Lechitiese tale sluit in:

  • Verandering van die Proto-Slawiese ě, e, ę voor alveolare medeklinkers na a, o, ą, ǫ.
  • Die Proto-Slawiese klanke dj, , gi word behou as dz [ʒ], dze [ʒe], dzy [ʒj].
  • Die oorgang van gh vind nie plaas nie.
  • Nasale word bybehou.
  • In Pools en Kasjoebies vind die sogenaamde vierde palatalisering plaas.

Literatuur[wysig]

  • Stanisław Rospond: Gramatyka historyczna języka polskiego. Warskou: PWN 2005, bl. 21-22
  • Ewa Siatkowska: Rodzina języków zachodniosłowiańskich. Warszawa: PWN 1992, bl. 46-50