Liberaal-Demokratiese Party van Rusland

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Либерально-Демократическая Партия России
LDPR
Logo van die betrokke party.
Vlag van die LDPR

Leier Wladimir Zjirinofski
Gestig 1991
Hoofkwartier Moskou
Ideologie Russiese nasionalisme, Regse populisme, Neo-imperialisme, Ultranationalisme
Amptelike kleure Blou, goud
Webblad ldpr.ru
Wladimir Zjirinofski, leier van die LDPR

Die Liberaal-Demokratiese Party van Rusland (Russies: Либерально-Демократическая Партия России, Liberalno-Demokratitsjeskaja Partija Rossii) is ’n politieke party in Rusland. Die leier sedert sy ontstaan in 1991 is die charismatiese en omstrede Wladimir Zjirinofski. Dit staan beide kommunisme en die "wilde" kapitalisme van die 1990's teen en het groot sukses behaal in die parlementêre verkiesing van 1993. In 2007 het dit 8,14% van die stemme gekry en daarmee 40 van die 450 setsels in die Doema. In die mees onlangse verkiesing van 2011 het hulle die persentasie stemme verhoog tot 11,4%. Die party se beeld en organisasie is gesentreer om die persoonlikheid van Zjirinofski.

Ondanks die party se naam word dit dikwels beskryf as "nóg liberaal nóg demokraties".[1] Terwyl die party homself beskryf as ’n hervormingsgesinde middelparty, word dit gewoonlik beskou as verregs en ultranasionalisties.[2][3][4] Sy ideologie is hoofsaaklik gebaseer op Zjirinofski se idees van "imperiale herverowering" (’n nuwe Russiese Ryk)[5] en ’n outoritêre visie van ’n "Groter Rusland".[6]

Verwysings[wysig]

  1. Timothy Colton, Yeltsin: A Life (2011), p. 282; Donald J. Raleigh, Soviet Baby Boomers: An Oral History of Russia's Cold War Generation, p. 327; The troubled birth of Russian democracy: parties, personalities, and programs. p. 244.
  2. Russian Political Parties Directory (1999), p. 65.
  3. Peter H. Merkl and Leonard Weinberg, Right-wing extremism in the twenty-first century (2003). Psychology Press: p. x.
  4. Hans-Georg Betz, Radical right-wing populism in Western Europe (1994). Palgrave Macmillan: p. 23.
  5. Stephen E. Hanson, Post-Imperial Democracies: Ideology and Party Formation in Third Republic France, Weimar Germany, and Post-Soviet Russia (2011). Cambridge University Press
  6. John B. Dunlop, The Rise of Russia and the Fall of the Soviet Empire (2011). Princeton University Press, bl. 167.

Eksterne skakels[wysig]