Wladimir Zjirinofski

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Wladimir Zjirinofski
’n Beeld van die betrokke persoonlikheid.
Zjirinofski in 1999 op ’n byeenkoms in Rtisjtsjewo in Saratof-oblast.

Bynaam Zjirik
Geboortenaam Wladimir Wolfowitsj Eidelsjtein
(Владимир Вольфович Эйдельштейн)
Gebore 25 April 1946
Almati, Kazachstanse SSR
Nasionaliteit Russies
Beroep Politikus, prokureur
Ander poste, ampte Politiekepartyleier
Ondervoorsitter van die Staatsdoema
Politieke party Nasionaal-Demokratiese Party van Rusland
Godsdienstige oortuiging Oosters-Ortodoks
Huweliksmaat Galina Lebedewa
Kind(ers) Igor Lebedef
Signature of Vladimir Zhirinovsky.png

Wladimir Wolfowitsj Zjirinofski (gebore Eidelsjtein; Russies: Владимир Вольфович Жириновский; ook Zjirik genoem; Alma-Ata, Kazachstanse SSR, Sowjetunie; 25 April 1946) is ’n Russiese politikus, kolonel van die Russiese weermag en die stigter en leier van die verregse LDPR. Dié party was slegs die tweede geregistreerde politieke party in Rusland en dus die eerste amptelike opposisieparty. Voor Zjirinofski in 1993 die politiek betree het, het hy by die groot uitgewer Mir gewerk.

Agtergrond[wysig]

Nadat Rusland ’n demokrasie geword het, het hy en sy party dikwels die nuus gehaal. Hy het dikwels verregaande uitlatings gemaak. So wou hy die ou Sowjetrepublieke weer by sy Groot-Rusland voeg, kernwapens teen die land se vyande gebruik en kernafval in Duitsland en die Baltiese lande stort. Hy is ook bekend vir sy woede-uitbarstings. Hy het onder meer die nuus gehaal nadat hy ’n vroulike parlementslid aan haar hare getrek het en die hervormingsgesinde oudpremier Boris Nemtsof tydens ’n televisiedebat met appelsap gegooi het

Beeld oorsee[wysig]

Die feit dat Zjirinofski van sy pa se kant van Joodse afkoms is, het hom nie gekeer om ’n paar antisemitiese opmerkings te maak nie. Ná omstrede uitlatings oor Kazachstan is hy in 2005 deur die Kazachse regering tot persona non grata verklaar. Ná omstrede uitlatinge oor die Oekraïne tydens die Russies-Oekraïense gaskonflik in 2006 is hy in dié jaar ook in die Oekraïne tot persona non grata verklaar, maar dit is in 2007 teruggetrek. Zjirinofski is ook al uit Bulgarye gesit en Duitsland het hom al toegang geweier.

In die Weste word hy beskou as ’n politieke meeloper van die regering en nie juis ernstig opgeneem nie. Hy word dikwels beskryf as ’n fascis [1][2][3] of nar.[4][5][6]

Beeld in Rusland[wysig]

Wladimir Poetin en Wladimir Zhirinofsky in 2000.

Ondanks sy manewales stem miljoene Russe met elke verkiesing vir hom. Hy het ’n reputasie opgebou as ’n luidrugtige populis wat namens die Russiese volk praat, selfs al sê hy baie goed wat mense nie wil hoor nie.

In 2000 en 2008 was hy ook ’n kandidaat en het hy sy volgelinge ’n polisiestaat beloof.[7] Vorige verkiesingsbeloftes was gratis wodka en onderklere.[8]

Verwysings[wysig]

Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse [1] en die Engelse [2] Wikipedia-artikel.
  1. Zhirinovsky's A-Z. (Russian parliamentary elections favored Vladimir Zhirinovsky's fascist Liberal Democratic Party) The Economist, Desember 1993
  2. The New Russia of Vladimir Zhirinovsky: Fascist Tendencies in the Liberal-Democratic Party of Russia Navo
  3. Abroad at Home; When You Appease Fascism New York Times, 17 Desember 1993
  4. The World; Here Comes the Clown. No Joke. New York Times, 6 November 1994
  5. Hello, I Must Be Going TIME, 10 Jan. 1994
  6. Onderhoud met Loegowoi BBC Hard Talk, 19 Februarie 2008
  7. Nuclear Threats and Busty Ladies in the Race for Second-Place in Russia Der Spiegel, February 28, 2008
  8. Fedarko, Kevin, "A Farce to Be Reckoned With", TIME, 1993-12-27.

Eksterne skakels[wysig]